در چند سال اخیر به نظر می رسید کیروش و حامیان رسانه ای ای او همانند کالیگولا امپراتور روم آرزو می کردند که ای کاش کلیت منتقدین و مخالفان "گردنی" داشت که آنان بتوانند با فقط یک ضربه ای آن را قطع کنند. حامیان کیروش هیچگاه به پس از او فکر نکردند. شاید تنها در چند ماه اخیر و بویژه پس از اوج گیری پرسپولیس بود که آنان اندکی کوتاه آمدند. اما خود کیروش هیچگاه پا پس نکشید و کرکره را پایین نکشید و همیشه سعی کرد روند تهاجمی خویش را حفظ کند.
البته همه این اتفاقات فقط در بستر جامعه ای متشنج با مردمیی خودرای و استبدادزده مانند ایران روی می دهد.