دیشب ایتالیا برای دومین بار متوالی در مرحله گروهی رقابت های جام جهانی حذف شد تا تجربه قهرمانی در سال 2006 به یک حسرت بدل شود. یک بازی ضعیف که به هیچ وجه میل در پیروزی را نمی شد در آن جستجو کرد. به راستی مشکل ایتالیا چیست و چرا نمی تواند به سالهای اوج خود بازگردد؟ چه بلایی سر قهرمان 8 سال پیش جهان آمده است؟ چرا پس از آن نسل طلایی بازیکنی در سطح دل پیرو،توتی، مالدینی،کاناوارو و بقیه بازیکنان سرشناس آن زمان ایتالیا، جایگزینی برای آنان یافت نمی شود؟ جانشین پیرلو و بوفون در تیم کنونی چه کسانی هستند؟ همه اینها سوالاتی است که هواداران فوتبال زیبای ایتالیا را نگران کرده است.
در بازی دیشب ایتالیا از همان ابتدا به یک فوتبال بسته و تدافعی روی آورد و هیچ زیبایی در آن دیده نمی شد. اروگوئه هم به این باور رسیده بود که عبور از این سد دفاعی غیر ممکن خواهد بود. همه چیز طبق خواسته ایتالیا پیش می رفت. یعنی صعود فقط با 4 امتیاز! ایتالیا حتی ذره ای به پیروزی نمی اندیشید و تعویض های دفاعی، رضایت آتزوری را نشان می داد. اما این تیم از معجزه فوتبال غافل بود. دقیقه 80 بود که گودین با یک ضربه سر اروگوئه را پیش انداخت. دیگر وقتی برای جبران نبود. هیچ کس نمی توانست لاجوردی پوشان را نجات دهد. پس از 80 دقیقه بازی ضعیف آنها تازه به خود آمده بودند اما خیلی دیر بود. آیا به راستی این بازی ایتالیا تحت تاثیر مربیگری پراندلی مستعفی بود؟ این مربی که دو سال پیش یک تیم متوسط را به فینال یورو 2012 برد اکنون نمی توانست تیمی خوب را از گروهش بالا ببرد؟ چرا فدراسیون فوتبال ایتالیا در عرض چند دقیقه استعفای پراندلی را پذیرفت؟ اینهاست که آینده فوتبال ایتالیا را مبهم می کند. به نظر شما مشکل چیست؟
