اون چیزی که من از سبک ساری درک کردم...

تو دفاع: 

دادن پاسهای کوتاه و تکراری که خلاقیت رو تو نطفه خفه میکنه؛ رودیگر به آزپیلی، آزپیلی به رودیگر

رودیگربه لوئیز، لوئیز به رودیگر یا لوئیز به سر خرمن ناکجا آباد

تو میانه میدان:

پاسهای کوتاه و خسته کننده عرضی یا رو به عقب: جورجی به کواچیچ یا آزپلی یا آزپیلی به جورجی یا کواجیچ به هازارد و پدرو هر چند تو خط میانی جای کانته باید یه خط عقبتر باشه

تو حمله:

بدون کارهای ترکیبی و پاسهای سرعتی و عدم شوتزنی

تو این ناحیه هم اونقدر هازاردو کشیده نزدیک خط طولی زمین و گوشه میدان نزدیک خط کرنر که عملا خلاقیت ازش گرفته میشه در حالیکه بهترین مکان برای خودنماییش پشت هجده قدم کمی متمایل چپ