قطر قهرمان آسیا شد و حقش بود: حدود هشت سال سرمایهگذاری کردند و کشور کمتر از دو میلیونی ثابت کرد که اگر اینکاره باشید همه کار میتوانید کنید. کمپ اسپایر قطر از کل فوتبال ما هم اعتبار و هم ارزش بیشتری دارد. بزرگترین باشگاههای جهان در اینجا اردو برگزار میکنند اما ما چه داریم؟ هیچ! یک لیگ درب و داغان و کلی ادعا. ما هیچ بازیکنی در لیگهای معتبر نداریم، حتی در تیمهای دستهپایین لیگهای معتبر. رقبای ما از چین و قطر و عربستان و هند در حال پیشرفت هستند و همه لیگهای درآمدزا دارند. آیا میدانید در ردهبندی لیگهای آسیا ما چندم هستیم؟ از بین شانزده تیم و در حالیکه لیگ تایلند در رتبه هفتم است ما در رتبه شانزدهم ایستادهایم. رتبه ما شانزدهم آسیاست چون فقط شانزده لیگ وجود دارد. مطمئن باشید اگر هفده لیگ وجود داشت ما آنوقت هفده بودیم. به قول ظریفی، ما جهان سوم هستیم چون جهان چهارم وجود ندارد!
ما قهرمان نشدیم و نباید میشدیم چون اگر قهرمان میشدیم در دروغ و فساد، بیشتر غرق میشدیم. ما قهرمان نشدیم چون از راه اشتباه رفتیم و اگر به مقصد میرسیدیم آنوقت مدتی با این مخدر آرام میشدیم و دردهای واقعی را فراموش میکردیم. ما چهارم شدیم و حق تیمهای بهتری را ضایع کردیم.