وقتی کارهای بزرگ به دست انسان های حقیر سپرده بشه، عملا نباید دنبال نتیجه خوب بود.
وقتی امثال والورده سرمربی بارسا باشن نباید بیهوده واسه فتح سه گانه به دلمون صابون بزنیم.
والورده یه مربیه کوچیکه که حتی در سطح لیگ ایران هم نیست.
دلیل تعویض سمدو رو واقعا نفهمیدم. موقعی که دیدم سمدو نشسته مخم سوت کشید چون داخل نیمه اول هم نفوذ های خوبی داشت و هم به خوبی داشت دفاع میکرد. در کل میشه گفت بهترین بازیکن نیمه اول بارسا بود که یه پنالتی هم واسه بارسا گرفت. سرعت سمدو و فرار هاش داخل چنین بازی هایی به کار بارسا میاد که متاسفانه مستر والورده انگار فکر دیگه ای داخل سرش بود.
دلیل دیگه ای که نباید سمدو رو تعویض میکرد این بود که روبرتو یه کارت زرد داشت و نباید روی روبرتو ریسک میکرد.
عملا نیمه دوم بارسا فقط از سمت چپ حمله میکرد که در مقایسه با نیمه اول که فقط از سمت راست حمله میکرد هیچ تفاوتی رو ندیدیم که اینم از تردستی های آقای والورده بود.
یه بار دیگه والورده ثابت کرد که به درد بارسا نمیخوره و امسال هم باید رویای سه گانه رو چال کنیم بره