برای مثل منی که طرفدار لیورپول بوده و هستم خیلی سخت بود پذیرش یه شماره 7 بعد بکهام تو منچستر که چپ و راست استارت می زد دریبل میزد کاشته میزد و خلاصه منچستر فرگوسن رو به جلو هدایت می کرد . قهرمان جزیره و سی ال میشد . راستش خوشم نمیومد اصلا ازش . تا وقتی که پاش به سانتیاگو برنابئو باز شد . منی که عشق رائول بودم میدیدم یه رقیب واسه شماره 7 محبوبم پیدا شده حس دوگانه ای داشتم . فصل اولش کنار رائول با شماره 9 شروع دلربایی کردنش بود . استارتها و دریبلها و کاشته ها و گلهاش کم کم دل هوادارای رئال رو بدست اورد از جمله من طوری که اصلا غم نبود رائول و .. رو فراموش کردیم . تو این 9 سال رونالدو طوری عادتمون داده بود که اگه یه بازی کمتر از دو تا گل میزد یا اگه گل نمیزد اون بازی ولی رئال مثلا 3 هیچ میبرد انگار یه جای کار می لنگید . شیرینی برد رئال با خوشحالی های منحصر به فردش تکمیل میشد واسمون . دست تقدیر به هر حال اینطوری خواست و رونالدو بعد 9 سال حضور تو رئال به یوونتوس تیمی که تا چند سال پیش متنفر بودم ازش ولی تو این سه چهارساله اخیر به خاطر مدیریت خوبش حس خوبی بهش پیدا کرده بودم ، پیوست . حالا من و امثال منی که هم رئالی 6 آتیشه بوده و هستن هم از اسطورشون و بازیکن محبوبشون نمیتونن دل بکنن پیگیری و دیدن بازیهای یوونتوس هم جزئی از تقویم هفتگی فوتبالمون شده .
اگه به دوستان عصیل فن و عده ای از یوونتوسی ها و بارسایی ها برنخوره و برچسب کریس فن بهمون نزنن ما رئالی 6 آتیشه هستیم که پای موفقیت رئال تا ابد میمونیم جلوی یوونتوس هم قرار بگیریم طبیعتا آرزوی برد رئال رو داریم ولی دوست داریم رونالدو به غیر از بازیهای رو در رو تو یوونتوس موفق باشه و براش آرزوی موفقیت می کنیم . همونطور که بعد از رفتن ریوالدو و رونالدینیو به میلان خیلی از بارسایی ها بازیهای میلان رو پیگیری می کردن فکر نکنم ایرادی داشته باشه پیگیری و دیدن بازیهای یوونتوس .
بیاید به جای تیکه و توهین به بازیکن سابق یا بازیکن رقیب سابق ،فلان بازیکن فن و ... از دیدن بازیهای ستاره های حال حاضر جهان لذت ببریم که معلوم نیست دوباره کی این نسل از ستاره ها دوباره ظهور کنن . طبیعیه هر کسی در ابتدای فوتبال دیدنش یه بازیکن خیلی خاصی بوده که عاشقش شده و به خاطر اون حتی هوادار اون تیم شده .