آیا لحظهای که بازیکنان ایران در بازی مقابل ژاپن به سمت داور بازی رفتند، به این دلیل بود که صدای سوت او را شنیدند؟
هرچه بود بازیکنان به تصور اینکه داور سوت زده به سمتش رفتند، دریغ از اینکه بازیکن ژاپن توپ را تعقیب میکند و در ادامه با یک سانتر باعث گلزنی تیمش میشود. بعد از بازی خبرنگاران میگفتند صدای سوت را شنیدهاند. وقتی در این باره از روزبه چشمی سؤال میشود صدای سوت به گوش او هم خورده ، می گوید : «حالا یک اشتباهی رخ داده است...» او این موضوع را تکذیب نمیکند . یکی دیگر از اعضای کادر فنی توضیحات تازهای میدهد. او میگوید: «راستش ما هم صدای سوت را شنیدیم. بازیکنان هم در آن لحظه فکر کردند سوت زده شده است. البته نمیشود به داور خرده گرفت. فشاری بود که روی همه وجود داشت، ما فکر کردیم داور سوت زده ولی بعداً فهمیدیم اگر کسی هم سوت زده، داور نبوده است.» گمانهزنیها حاکی از آن است یکی از تماشاگران ایرانی آن هم نه به نیت بد، این سوت را زده است. در خیلی از ورزشگاهها این اتفاق رخ میدهد ولی معمولاً بازیکنان گول نمیخورند ولی در آن لحظه چند بازیکن ایران دچار اشتباه شدند.
آیا این اشتباهات برایمان تازگی دارد؟ کمی حافظه ورزشی خود را مرور میکنیم. به عقب بر میگردیم.
۱۸ مهر ۷۸ در كپنهاگ تیم ملی ایران به مصاف دانمارك رفت و با وجود حملات فراوان دانمارك، هادی طباطبایی دروازه ایران را بسته نگه داشت. همه بازیكنان سرشناس دانمارك مثل پیتر اشمایكل، ابه ساند، توماس هلوگ، استیگ توفتینگ و سورن كولدینگ در این بازی حاضر بودند. اواخر آن مسابقه ، وقتی علیرضا واحدی نیکبخت صدای سوتی را شنید، با تصور اینکه بازی پایان یافته است، توپ را در محوطه جریمه با دست لمس کرد. اما صدای سوت از جایگاه تماشاگران شنیده شده بود و داور بلافاصله نقطه پنالتی را نشان داد. در نهایت بازیکن دانمارک با دستور مربی خود برای رعایت بازی جوانمردانه ضربه پنالتی خود را به بیرون زد.
و حالا بعد از ۱۶ سال باز هم سوتهایی که از هر طرف شنیده میشود غیر از داور. آیا در این مورد هم داور مقصر است؟
سوالی که پیش می آید این است، چرا در بازی های بزرگ اولین چیزی را که از دست میدهیم تمرکزمان است؟ شاید مقاله فاکس اسپورت درباره بازی ایران _ ژاپن بتواند ما را حدی با واقعیت روبرو کند.
فاکس اسپورتس در قسمتی از مقاله خود مینویسد: « پس از به ثمر رسیدن گل نخست ژاپن توسط «اوزاکو»، تمام نیمکت نشینان ایران به نشانه اعتراض به تصمیم داور از جا برخاستند. در واقع، در فاصله کوتاهی پیش از ارسال توپ توسط «تاکومی مینامینو» و به ثمر نشستن آن توسط اوزاکو، تاکومی پس از تکل «محمد حسین کنعانی زادگان» نقش بر زمین شد و در ادامه ایرانی ها با ادعای رخ دادن تمارض از سوی بازیکن ژاپنی به سمت داور هجوم بردند؛ این در حالی بود که بازیکن مورد نظر و خاطی (البته از نظر ایرانی ها) بلافاصله از زمین بلند شد و با تصاحب توپی که به سمت خط عرضی زمین پیش می رفت، گل نخست سامورایی ها را پایه گذاری کرد. اما حقیقت این است که، از لحظه ای که شما حرفه ای می شوید، یک نکته به شما به طور پیوسته آموزش داده می شود و آن هم بازی براساس سوت های داور است و نه با تصورات ذهنی خود. نکته جالب اینجا است که در این صحنه ژاپنی های می توانستند درخواست اعلام خطا از داور داشته باشند اما ایرانی ها اجازه دادند تا احساسات افسار آنان را به دست بگیرد؛ قضاوتی خودسرانه که برای آنها خیلی گران تمام شد. »