غصه هرگز فرصت جولان نداشت خنده های کودکی پایان نداشت

هرکسی رنگ خودش بیشیله بود ثروت هربچه قدری تیله بود

ای شریک نان و گردو و پنیر ای رفیق باز دستم را بگیر