جامعه ما متاسفانه تنها به ندای هیجانات و اروزها و امید ها و رویاهای خود دل بسته است اصلا نگاهی حاکی از طرح مسله تحقیق و پژوهش و نگاهی واقع بینانه به تمامی مسایلش اعم از ورزش ندارد. برای اثبات این ادعا فراز و فرودهای هیجاینی مردم و تیم ایران در مسابقات جام جهانی 2014 در سه پرده بررسی میکنیم
پره اول : در روز اول قرعه کشی که تیم ها حریفان خود را را میشناختند ؛ایران نیز با جریفانی چون ارژانتین نیجریه و بوسنی هم گرو شد . این مسله باعث شد که تیم های نیجریه وبوسنی دست کم گرفته شود و دراذهان این گونه تلقی شود که ؛ نیجریه را مساوی میکنیم بوسنی را میبریم بازی با ارزانتین را واگذار میکنیم . اما در کنار این خوش بینیها و رویا پردازیها تیم ارژانتین با مهر ههای خود مثل مسی باعث ترس و وحشت جامعه ورزشی ایران شد ه بود به طوری که بازتاب گسترده ای چه در میان توده مردم و چه در میان پیشکسوتان ورزشی به وجود امده بود دلیل این امر به خاطر ان بود که ایران در روزهایی که باید بازیهای تدارکاتی برگزار میکرد از دست داده بود . از طرف دیگر حر فه ای نبودن فوتبال ایران و جایگاه دلال و دلال بازیها در این فوتبال این نگرانی ها را شدت بخشیده بود.درکنار همه اینها حس تحقیر ایرانیان در اذهان بین المللی که به دلیل مسایل سیاسی به وجود امده بود و همین طور ذهن ناهوشیار توده مردم در طول سالیان و مشکلات ومسایلی که در همه بدنه اجتماعی اش داشته دچار حس تحقیر جمعی شده و برای اینکه حس تحقیر خود را نابود کند جامعه ایران را واداشت تا علیه مسی بهترین و ترسناک ترین بازیکن اذژانتینی ها واکنش نشان دهند.این مسایل دست به دست هم داده بود که موج عظیمی برای دفاع از فوتبال و جایکاه ان در فضای بین المللی به راه بیاندازد و صفحه مسی در فیس بوک دست خوش انوع و اقسام توهین ها افتراها و ناسزاها مواجه شود .
پرده دوم: با شروع رقابتها وقتی ایران توانست در مقابل ارژانتین بر خلاف تصور همگان که توقع داشتند بازی با گل های زده زیا د از سوی ارژانتین به اتمام رسد یک بر صفر به نفع ارژانتین تمام شد ؛ یکبار مردم همه چیز را فراموش کردند و انگار نه انگار که تا قبل از اغاز مسایقات کیروش و حتی بازیکنان انتخاب شده برای بازیهای جام جهانی از سوی کارشناسان ومردم زیر انتقاد ها بودند .
پرده سوم: وقتی بازی مقابل ارژانتین و نیجریه تمام شد همه اتظار داشتند ایران بازی مقابل بوسنی را با پیروزی به اتمام برساند و نیجریه نیز به ارژانتین بازی را واگذار کند . در این میان مسی که در مقابل ایرا ن توانستدگل زنی کند چهره بشدت منفوری در بین مردم ایران قلمداد شد اما به یک باره همه چیز عکس شد و مسی در مقابل نیجریه به عنوان روزنه و امید ایران از سوی همین جامعه ایرانی تلقی گردید .
پرده اخر: با نگاهی به سه پرده بالا به این نتیجه میرسیم که
1: جامعه ما نتنها از گذشته خود درس نگرفته بلکه هنوز که هنوز است با هیجاناتش برای خود اینده ترسیم میکند و هنوز هم در توهمات و رویا پردازیهاش به سر میبرد چرا که نمیتوان از تیمی توقع داشت که زیر ساخت های ورزشی اش ناکار امد باشد ؛ دلالان همه چیز را تحت کنترل خود دراورند اما با تمام این احوال ایران در مسابقات بین المللی نتیجه بگیرد و در جام جهانی 2014 نیز از گروه خود صعود کند . . این نگاه نگاهی نیست که از روی تعقل و نگاهی واقع بینانه باشد
2:این جامعه نتنها تمام امیدش به نداشته هایش است بلکه دوست دارد حس تحقیر خود را با مسابقات ورزشی چه فوتبال چه والیبال و چه غیره از بین ببرد اما غافل از اینکه به جای اینکه امید به نداشته هایش داشته باشد باید ذهنیات و روحیات خود را تغییر دهد تا نتنها خود بلکه جامعه و رشته های ورزشی موفق شوند . و گرنه تا چند سال دیگر نتنها در جام های جهانی اتی و حتی بازیهای اسیایی در فوتبال و در ورزشهایی که دلالان همه چیز را تعیین میکنند به نتیجه نمیرسند بلکه روح و روانشان را با شکست ها عذاب میدهند
