چرا از یک امپراتوری با شکوه(؟) به یک گربه تبدیل شدیم؟

سوالی که ذهن من رو درگیر کرده چی میشه که اونور گالیله و نیوتون و کوپرنیک و ... ظاهر میشن و در همون دوران البته تقریبا ما داریم هی شاعر تولید می کنیم از مولوی سعدی حافظ گرفته تا عطار! کسی میدونه اون بازه تاریخی چرا ما اینقدر شاعر داریم ولی دانشمند معروف نداریم؟یک سوال دیگه آیا کلا ما دانشمندی هم داشتیم در ایران باستان مثل بطلمیوس ارسطو و افلاطون؟چرا اونور داوینچی ظاهر میشه این ور سعدی؟آیا اگر جای امثال این دو عوض میشد الان ما کشور پیشرفته تر نبودیم؟بحثم سیاسی نیست الکی سیاسیش نکنید.من میگم ما راحت طلب شدیم به خاطر همین هم شخصیت های معروفمون شدن یک عده ناصح که فقط شعر و شاعری می کردن و نمیتونستن از قوه عقل بهره ببرن.گفتند چی کار کنیم شعر بگیم کنتور که نمیندازه