یه رفیقی داشتم مهندسی کامپیوتراپلای گرفته بود از دانشگاه سیدنی استرالیا. میگف رفته بودم سوپرمارکت محل ازم پرسید کجایی هستی؟ گفتم ایران. گف پس مهندسی. گفتم از کجا فهمیدی. گف اخه همه ایرانیایی که میان اینجا مهندسن.
ما خیلی شاخیم. توو اکثر دانشگاهای خارجم دانشجوهای تاپشون مال ایرانه. از هاروارد بگیر تا MIT و دانشگاه تورنتو و پلی تکنیک کاتالونیا. بعضیاشون که برمیگردن ایران. اما اونایی که برنمیگردن
ولی ازشون بپرسی چرا نمیای ایران میگه مگه کسی حمایت میکنه ؟ خلاصه رزومه خودشو تمام و کمال میگه و میگه که من فلان بودم بهمان بودم ولی کسی نخواست. اینورم پول و خونه و ماشین خوب میدن برا همین اومدم.
اما اون کشورا کیا به این دانشجوها پول میدن؟ جالبه دانشگاه یه قرونم پول نمیده. بلکه یه سری از استادا پول میدن و ازش کار میکشن.
اما اینجا چی؟ یه کسی پول داشته باشه میزنه توو فاز قاچاق و گرون کردن اجناس و واردات و ... .
ولی بازم هستن کسایی که روو این جوونا سرمایه گذاری میکنن. از سالها پیش استارتشو زدن و روز به روز دارن پیشرفت میکنن و جوونای بیشتری ازشون الگو میگیرن. از پژوهشکده رویان گرفته تا شرکت مخابراتی فناموج و ... که از صفر شروع کردن و هدفشون روی پا ایستادن مملکتشون بوده. اینا هستن که عظمت ایران آینده مدیون اینها خواهد بود.


