ما مرشد، مربی و شخصی که ما را ساخت از دست دادیم. او به ما یاد داد چگونه بازی کنیم، چگونه هرگز تسلیم نشویم، چرا پیروزی در نبرد های انفرادی مهم بود و اینکه چه چیزی برای بازی در منچستر یونایتد نیاز داشتیم. هر گاه که بازی می کردیم او همیشه با ما بود و تماشا می کرد، هنوز می توانم صدایش را بشنوم که می گفت "پاس های هالیوودی کافیه". هنوز می توانم او را ببینم مانند زمانی که در کلیف بازی می کردیم و او یا با لبخندی غرور آمیز به ما نگاه می کرد یا زمانی که صدای بلند مشتش به پنجره شنیده می شد، می دانستم او دارد می آید تا با نهایت احترام مرا نصیحت کند که از آن پاس ها دست بکشم. مهم تر از همه او به ما یاد داد چگونه به سختی تلاش کنیم و به یکدیگر احترام بگذاریم، آن هم نه فقط درون زمین. ما درس های زندگی که او به ما یاد داد را فراموش نخواهیم کرد. اریک ما دوست داریم و همه چیز را مدیونت هستیم.
گری، فیل، پل، رایان، نیکی و دیوید.