حکایت گزارشگرهای صداو سیما به مانند تیتر این مطلب می ماند به بهانه اظهارات مضحکه جناب سیانکی و بعد از آن طلبکار بودن او از بازیکنان استقلال البته در فوتبالی که علیرضا علیفر مثل اب خوردن مدرک a مربیگری از فدراسیون فوتبال می گیرد و با جملات سخیف که درباره دفاع خطی میزند گزارش فوتبال خود را گاهی از فکاهیات به مهمل گویی تبدیل میکند او گاهی چنان در نقش فکاهی گویان فرو میرود که از ان هم فراتر می رود در جایی که گواردیولا را بی سواد تر از ابدارچی شبکه سه در حوزه مربیگری فوتبال می یابد و خود را فراتر از مورینیهو می بیند چون در فرهنگ امروز تمسخر کردن و فرد مورد تمسخر شده دچار جایگاه و مورد توجه قرار میگیرد مشخصا علیفر که در دید و جایگاه بالاتری قرار گرفته دیگر به این باور کاذب رسیده که او یک پا کارشناس در حوزه فوتبال است ان هم با فوکاهی گویی در حالی که از تشریح کوچیکترین جزییات و تحلیل بازی حتی بازی خوانی با این همه سابقه گزارشگری محروم هست و حتی خیلی مواقع از جمله لوس شده توی دروازه را با اختلاف بعد از گذشتن گل بیان میکند نمونه این بازی خوانی را در گزارش مارتین تایلر گزارشگر معروف بریتانیایی در صحنه گل اگوئرو در بازی پایانی فصل 2011 منچستر سیتی با کوئزپارک رنجرز که منجر به قهرمانی منچستر سیتی شد می توان دید او قبل از شوت اگوئرو با هیجان دادن باعث خلق صحنه تاریخی شد البته گزارشکران دیگر سیما هم کم از جناب علیفر نیستند گاه و بیگاه با اظهاراتی که از بی سواد رسانه و فوتبال روز دنیا سر میزند بیننده را نه به تعجب بلکه به تاسف بابت اجبار به گوش دادن صدای گزارش انها وا می دارد.
جناب سیانکی سابقه طولانی در اظهار نظرهای غیر متعارف دارد او که خود دستی در فوتبال بازی کردن در تیم صداو سیما دارد (البته در ایران هفتاد درصد از پسران حداقل پایشان در نوجوانی به توپ خورده) بخاطر داشتن عکس با شورت ورزشی خود را یک پا کارشناس تخصصی فوتبال می داند اما چه تخصصی تخصص در فکاهی گویی مثل علیرضا علیفر نمونه این فکاهیات که گاها به مهمل گویی تبدیل می شود زیاد است نمونه ایی از فکاهیات ایشان بازی استقلال العین در جام باشگاه های فصل 2018 است که مهاجم سوئدی العین را چون از جای سردسیر امده،فوتبال بازی کردن در امارات را برایش سخت می داند یا جملات قصار ایشان در بازی نیم فصل پرسپولیس و پیکان کم نیست مثل (برانکو اگر کتاب بنویسه چطور مربی باکلاسی باشیم قطعا پرفروشترین کتاب میشه) یا در بازی اخر استقلال با پارس جنوبی جم راه صیادمنس را اشتباه می داند جناب سیانکی این سخنانی که شما به زبان می اوری به درد نه بازیکن نه بیننده می خورد نه تفسیر از فوتبال است نه حتی گاهی فوکاهی بلکه بیشتر شبیه تراوشات یک ذهن بیمار می ماند که فکر و خیال می کند البته وقتی دوستانی مثل علیفر و سیانکی وقتی بخاطر به زبان اوردن تراوشات ذهنی خود جای گزارش فوتبال مورد بازخواست از مدیران صداو سیما قرار نمیگیرند حتی مثل جناب سیانکی مدعی می شوند که تیمها باید از انها عذرخواهی کنند متاسفانه این نوع گزارش بخصوص در لیگ داخلی حتی گاهی دامن عادل فردوسی پور و مزدک میرزایی هم میگیرد و سطح گزارش آنها هم در برخی بازیهای داخلی به پایین ترین سطخ تنزل میکند آنهایی که ادعا گزارشگری حرفه ایی دارند هم رو به زوال می روند.
البته امروز با پدیده جدیدی به نام عباس قانع هم روبرو هستیم که به دنبال جذاب کردن فوتبال با جملاتی خارج از عرف و به سبک گزارشگران عربی است البته این هم نوعی از گزارش است اما امیدواریم هیجان کاذب گزارش قانع دیگر بعد از مدت به جایی نرسد که مخاطب او را هم زده کند در مورد گزارشگران شهرستانی که هیج نگوییم بهتر است چون گاهی صحبت آنها به همه چیز شبیه می ماند جز گزارش فوتبال.
گزارشگران صداوسیما سالهاست ثابت هستند و اجازه ورود نیروهای جوان و خلاق را در حوزه خود نمی دهند در این سالها با این همه گزارش حتی به تجربه ای ساده ایی مثل بازیخوانی که در بالا اشاره شد دست نیافته اند برخی از دوستان مثل خیابانی که از روی ترکیب هم اسم بازیکنان را جا به جا عنوان می کنند یعنی فاجعه ایی در فاجعه دیگر ، البته در این میان نقش عوام و مردم که با تمسخر و سرسری گرفتن باعث محبوبیت کاذب امثال علیفر هم شده اند کم نیست وقتی مطالبات ما از گزارشگر گفتن جمله کلیشه ایی توی دروازه یا فکاهی گفتن درباره دفاع خطی می باشد مشخص است امثال سیانکی ها جایشات سفت تر می شود.