قدم در راه بزرگان ؛ والیبال ایران سوار بر اسب افتخار

چندین سال پیش یادم می آید که شبکه 3 میخواست بازی ایران - هند را از سری مسابقات والیبال قهرمانی آسیا نشان بدهد ، آن موقع اگر هند را میبردیم میتوانستیم به مقام آوردن امیدوار باشیم ، دقت کنید ! امیدوار می شدیم که ابر قدرتهای آسیا را ببریم و اول شویم ! هند را بردیم و در آن مسابقات اول شدیم ، خوشحالی عجیب نادی و معروف و موسوی از اینکه آسیا فتح شد ! شبکه 3 انواع و اقسام آهنگها را پخش کرد ( بر طبل شادانه بکوب و ملی پوشان پیروز باشید و ... ) و خوشحال بودیم ، جلوتر رفتیم در آذر ماه 2 - 3 سال پیش چین را در آزادی و با حضور خانمها در استادیوم بردیم و قهرمان شدیم ، ولاسکو آمده بود و اولین کشف بزرگ را انجام داد ! امیر غفور اولین استعداد والیبال ایران بود که کشف شد و درخشید ! رفتیم جام جهانی در دی ماه و بهمن ماه ، شاهکار بچه ها با شکست دادن صربستان و بعدش آرژانتین و در نهایت لهستان تکمیل شد ، تیم هشتم شدیم در حالی که ژاپن آخر شد ، پوریا فیاضی دومین استعداد ایرانی بود ، به راستی که نابود کرد لهستان را با سرویسهای پرشی و قدرتی اش ! اینجا بود که زمزمه های یک شگفتی بر زبانها افتاد ، ایران استارت زده بود که همه را نابود بکند ! ولاسکو در آسیا میتازید و هیچکس جلو دارش نبود ، سعید معروف بهترین پاسور و محمد موسوی بهترین دفاع و حمزه زرینی هم بهترین اسپک زن آسیا بودند ، همه چی عالی بود و چندین سال تاختیم تا لیگ چهانی ! همه فکرشان این بود که ایران ضعیف ترین تیم تاریخ لیگ های جهانی است ، چه بیهوده فکر مکیردندها ..... فرهاد قائمی متولد شد در آن روزها و ایران به نوعی ترکاند و عجیب هم ترکاند ! شکست دادن ابر قدرتها با اینکه صعود نکردیم ولی مزه اش زیر زبانها بود و حرفهایش در روزنامه ها ... رسیدیم به 93 و لیگ جهانی 2014 ، در سید 1 با ابر قدرتهایی به نامهای ایتالیا ( میزبان دور بعد ) - لهستان و برزیل همگروه شدیم ، مفسران روی کاغذ همه به اتفاق بر این عقیده بودن که ایران آخر میشود در این گروه و لاشک !!!!!!! بازیها آغاز شد در حالی که پیرمرد دوست داشتنی والیبال ایران خولیو ولاسکو رفت ، رفت به تیم ملی آرژانتین ، کش و قوسهای فراوان برای سرمربی جدید ادامه داشت ، از آناستازی که لهستان را قهرمان 2012 لیگ جهانی کرده بود گرفته تا کواچ با اولین تجربه ملی ... کواچ آمد ، مردی که در ارومیه هم سابقه بازی داشت حالا تیم ملی ایران در دستناش بود ، 2 بازی اول 3 بر صفر مغلوب شدیم جلو ایتالیا ، به راستی زایستف نابودمون کرد ! رفتیم برزیلی که در تب و تاب جام جهانی بود ، یه 3 بر 2 باختیم بهشون ولی در بازی بعد 3 بر صفر با خاک یکسان کردیم و اومدیم تهران ، اوه واه استادیوم آزادی و برد بقیه تیمها ؟ برزیل بازی اول را 3 بر 2 باخت بهمون و رزنده مربی برزیل عصبی شده بود اساسی ! بازی بعد رو با چاشنی شانس 3 بر 2 بردند و نوبت ایتالیا رسید ، انتقام پشت انتقام بود که میگرفتیم ، گوشه رینگ گیرشون آورده بودیم و الآن نزن کی بزن ! یکدونه 3 بر صفر و یکدونه 3 بر 1 ایتالیا را فرستاد رفت ! تنها 5 امتیاز تا یک افتخار ! دو بازی با لهستان تو آزادی ! جاخالی های سعید معروف نابودشون کرد و سرعتی های موسوی و عادل غلامی و اسپک های قائمی و محمودی و غفور و دو ستاره تازه ظهور کرده ( میرزاجانپور و عبادی پور ) باعث شد تا لهستان رو له کنیم ، یک 3 بر صفر و یک 3 بر 1 ، بای بای لهستان و بای بای مرحله گروهی ! آره صعود کردیم دور بعد ، عجیبه به نظرت ؟ من که میگم عجیب نیست ، ما ایران هستیم و لبریز از غیرت و پشتکار ! به قول عادل فردوسی پور والیبال ایران را بچه ها از آسیا کندن و حالا مدعی هستیم واسه قهرمانی ... بچه های پارس و افتخار های پارس حالا تو 6 تا تیم هستند و امیدوار به مقام آوردن ، ما ایران هستیم و حالا همه باید از والیبال ایران بترسند ... خطاب به بروبچه های والیبالی : یه یا علی بگو ، حماسه ای به پا کن دوباره ...