اول اینو بگم که در فوتبال ایران، بحث رضایتنامه و حق انتقال (شبیه به آنچه که در اروپا هست)، مطرح نیست. جز در چند قضیه خاص مثل شجاعیان، تبریزی. در 99 درصد موارد، بازیکنان قراردادهای یکساله می بندند و بعد از یکسال یا تمدید می کنند و یا به تیم دیگری می روند. حالا به لیست نقل و انتقالات استقلال در تابستان نگاه بیاندازید (البته بجز صیادمنش، آذری و ... که مجموع قراردادشان 500 میلیون هم نمیشه).
گرو جای تیام
نیومایر جای جباروف
دانشگر جای حسینی
کریمی جای ابراهیمی
تیموری جای نورافکن
باقری جای قربانی
طارق جای بویان
محمدی مهر جای پادوانی
برای هیچ کدام از این بازیکنان، پولی بابت رضاینامه پرداخته نشد. چون آنها بازیکنان آزاد بودند. می مونه دستمزد بازیکنان جدید، که با یک حساب ساده مشخص است که مجموع حقوق بازیکنان ورودی خیلی کمتر از بازیکنان خروجی (بازیکنان اسم و رسم دار ) است. فقط می مونه تبریزی که بابتش هم پول رضایتنامه و حقوق پرداخته شد. به فرض هم برای تبریزی و بقیه بازیکنان جوان 5 میلیارد حقوق و رضایتنامه پرداخته شده باشه، از پول رضایتنامه حسینی کمتره. حالا پول رضایتنامه نورافکن و تیام بماند.
بنابراین استقلال در نقل و انتقالات تابستان، بازیکنان ضعیفتری را به خدمت گرفت و از نظر مالی نیز پول کمتری را پرداخت کرد. حالا بگید وزیر براتون 30 تا بازیکن گرفت. کاش یک همچین کاری را برای پرسپولیس انجام می داد و در همین نیم فصل چند بازیکن ضعیف دیگه برای پرسپولیس می گرفت تا ناهماهنگی در بین بازیکنان پرسپولیس بیشتر می شد.