طرفداری – ورژن 2-4-4 انگلستان چه شباهتی به دورتموند دارد؟ در این مقاله قصد داریم به شرح این موضوع بپردازیم.
به نقل از گواردین، روی هاجسون چهارشنبه شب ادعا کرد که ترکیب 2-4-4 تیمش همان ترکیبی بود که دورتموند در فینال برابر بایرن از آن استفاده کرد. این سخن در پاسخ به حرف گری لینکر بود که گفت سیستم هاجسون "قدمی به عقب به سوی قرون تاریک استفاده از دو خط 4 نفره" بود. حال باید دید ورژن 2-4-4 انگلستان را چگونه باید با ورژن یورگن کلوپ مقایسه کرد؟
جایگیری بازیکنان کناری
تئو ولکات و الکس آکسلید-چمبرلین هنگامی که انگلستان توپ را در اختیار داشت به جلو میرفتند و هنگامی که توپ در اختیار ایرلند بود، به عقب برگشته و یک خط 4 نفره ثانویه تشکیل میدادند. در بیانی تماماً سیستمی، این کار دقیقاً همان کاری است که دورتموند انجام میدهد. اکثریت 1-3-2-4های برتر و فشرده - از تیمهای کلوپ تا بنیتز - به هنگام دفاع اغلب به صورت 2-4-4 ظاهر میشوند.
مشکل انگلستان این بود که آنها قسمت عمدهای از زمان بازی را بدون توپ گذراندند و همین موضوع ولکات و چمبرلین را مدام به عقب میفرستاد. در حالی که انگلستان در پیروزی 1-2 برابر برزیل بسیار عالی پرس کرد، چهارشنبه شب برابر ایرلند آنها بیشتر منفعل ظاهر شدند، موضوعی که باعث شد سیستم آنها خشک و انعطافناپذیر به نظر برسد. در این مورد، سیستم، نتیجه بازی ضعیف بود نه دلیل آن.
پست وین رونی
طی 5 سال گذشته، غیرقابل پیشبینی بودن پست رونی نکته کلیدی در تعیین سیستم انگلستان بوده است. در بازیهای مقدماتی راهیابی به جام جهانی 2010 رونی در بین خطوط قرار میگرفت و با یک بازی هوشمندانه، انگلستان از یک 1-3-2-4 شناور استفاده میکرد، اما در خود جام جهانی، رونی مجدداً به عنوان یک مهاجم بازی کرد که باعث تبدیل انگلستان به یک 2-4-4 جعبه مانند شد.
در چهارشنبه رونی به عقب بازمیگشت تا از کریک پاسهای مستقیم دریافت کند، اما در حالی که هافبک تهاجمی در سیستم دورتموند – گوتزه، رویس یا سابقاً کاگاوا – توپ را حین حرکت دریافت میکند، رونی اغلب پشت به گل بود.
زوج هافبکهای تدافعی
اکثر 1-3-2-4های مدرن از یک ترکیب دونفره انعطافپذیر استفاده میکنند که دو هافبک به نوبت در حملات شرکت میکنند. سیستم انگلستان در چهارشنبه شب متفاوت بود چرا که کریک دائماً در جای خود ثابت بود و لمپارد به جلو میشتافت. اما آیا قدرت گلزنی فوق العاده لمپارد بر بیصبری او حین مالکیت توپ غلبه دارد؟
اگر الگو دورتموند است، جک ویلشر به نظر طبیعیترین گزینه برای خط میانی انگلستان به نظر میرسد – او یک بازیکن سریع و تکنیکی است که میتواند به نرمی حین مالکیت توپ به جلو رود و به راحتی دفاع را به حمله تبدیل کند.



