روزایی که همه جا صحبت از MSN و تیم انریکه بود رو هممون یادمونه. تیمی که پاریس و سیتی و بایرن و یووه رو نابود کرده بود. همه حرف از احیای بارسای پپ میزدن. همه حرف از انتقام  اون 7 گل بایرن میزدن. همه محو تکنیک نیمار و مسی و بازی فوق العاده سوارز تو اون فصل cl بودن. کمتر کسی بود که حرف از 6 گانه‌ای دیگر نمیزد. همه حرف از اون بازی عجیب 120 دقیقه ای و  5 گله جلوی سویا میزدن. تا اینکه نوبت به بازی برگشت سوپرکاپ اسپانیا رسید...

میگفتن این تیم و این خط حمله رو هیچ تیمی نمیتونه متوقف کنه. میگفتن تنها راه برد جلوی این تیم دفاعه! باید اتوبوس بچینی و منتظر ضدحمله باشی. سیمئونه سبک جدیدی رو وارد تیمش کرده بود که نشون میداد میشه بارسا رو با دفاع 11 نفره تو 1/3 دفاعی خودش اذیت کنه. بازی برگشت سوپرکاپ شروع شد ولی در نهایت تعجبِ همه والورده با تیمی که ستاره‌های آنچنانی نداشت و همگی بازیکنای بومی بودن جوری عطش گل زدن داشت انگار نه انگار که این تیم قهرمان سه گانه شده، سویا رو تو سوپرکاپ اروپا برده و اشک تیمای بزرگ اروپایی رو دراورده. بله والورده سبکی رو ارائه داد که کمتر کسی فکرش رو میکرد. اون نه اتوبوس چید نه تو 1/3 دفاعی خودش بازی رو قفل کرد، بلکه 180 درجه برعکس! اون بازی رو به 1/3 دفاعی حریف کشوند. جوری شده بود که تا توپ زیر پای ماسکرانو، آلوز، ترشتگن یا فرمالن و آدریانو میومد یهو میدیدی تو صفحه تلویزیون 5،6 تا بازیکن بیلبائو یورش میبردن سمت بازیکن صاحب توپ و بازیکنای کناریش!

همه گیج شده بودن. انگار اصلا ترسی از ضد حمله خوردن نداشتن. والورده به همه راه پیروزی جلوی بارسا رو نشون داد. پرس سنگین تو 1/3 دفاعی بارسا. اون بازی کاملا یک طرفه به نفع تیم والورده و به ضرر تیم قهرمان سه گانه یعنی تیم انریکه بود. همون جا همه فهمیدن این والورده چه مربی بزرگیه که با اندک مهره خودش و با تکیه به تاکتیک تیمی میتونه روزای خوب هوادارای بارسا رو تلخ کنه. والورده قدرت تاکتیکیش رو به انریکه دیکته کرد و نشون داد داشتن مهره فقط نصف راهه و برای پیروزی فاکتورای دیگه ای اهمیت دارن که انریکه نداشت. انریکه تیمی ساخته بود متکی به نیمار. بله تیم به مسی وابسته نبود ولی به شدت به نیمار وابسته بود. تیمی ساخته بود که تا یه بازی نیمار مصدوم یا محروم میشد بارسا یا امتیاز از دست میداد یا همه جون به لب میشدیم تا ببریم.

والورده تیمی رو از بارسا تحویل گرفت که به نیمار عادت کرده بود و به زمان نیاز داشت تا رفتنش رو هضم کنه و چه بد موقع اون دو بازی سوپرکاپ ال کلاسیکو فرا رسیدن ...

من یکی خیلی به والورده اعتقاد دارم.

فراموش نکنیم والورده کسی بود که رویای دبل تو 6 گانه رو از ما گرفت ... ?