آنگاه که فردوسی چشم به جهان نگشوده بود از آن رو بود که جهان را هنوز توان آن نبود که شاعری چنو بپروراند.فردوسی را ((فردوسی)) نامیده اند زیرا که به راستی فردوس برین جایگاهش بود.من به او نمی اندیشم به آن شاعری می اندیشم که نقد عمر بر کف نهاد و جوانی سپری کرد و شاهکاری عظیم پدید آورد.من میدانم که هشتمین بهشت جایگاه اوست.
نوشته پرنسس بی بسکو شاعره رومانیایی