طرفداری- ریو فردیناند می‌گوید اوله گونار سولسشر راهی جز انتخاب خودش به عنوان سرمربی آینده منچستریونایتد را برای اد وودوارد باقی نگذاشته است.

به نقل از میرر، فردیناند که پیش از این با سولسشر هم تیمی بوده است، اعتقاد دارد این مربی ۴۶ ساله به خوبی با باشگاه منچستریونایتد آشنایی دارد و می‌تواند گزینه ایده آلی برای این تیم باشد. او در تحلیل خود از پیروزی ۳-۲ منچستریونایتد مقابل ساوتهمپتون برای شبکه BT Sport گفت:

اوله حالا یک بوم خالی دارد تا با حضور در باشگاه هر کاری که دلش می‌خواهد انجام دهد و تیم را رو به جلو ببرد. مقدار بازیکنانی که جذب می‌کنید اهمیت ندارد چون طی هفت الی هشت سال گذشته، تغییرات وسیعی صورت گرفته است. مسئله بر سر بازیکنی است که جذب می‌کنید چون باید بازیکنان درستی را انتخاب کرد؛ بازیکنانی که آماده بازی کردن برای منچستریونایتد باشند، آن‌هایی که شجاع هستند و در خط مقدم قرار می‌گیرند. یک DNA وجود دارد که هر بازیکن برای پیوستن به منچستریونایتد باید همرنگ آن شود. بازیکنانی را دیدم که در سالیان گذشته به اینجا آمدند و با این DNA سازگاری نداشتند. حتی قبل از این که وارد باشگاه شوند با خودم گفتم «فلانی بازیکنی برای منچستریونایتد نیست».

وی افزود: 

پس مسئله بر سر تعداد نیست، بلکه بر سر این است که چه کسی به تیم می‌آید؟ آیا گزینه‌های درستی از درب ورودی می‌گذرند؟ باید عطش به ترکیب تیم تزریق شود. با نگاهی به ترکیبی که خودم عضو آن بودم، می‌بینم که بازیکنان با انگیزه‌ای در تیم حضور داشتند. گاهی باید مهارت‌ها را فراموش کرد. آیا به اندازه کافی عطش داری؟ آیا میل آمدن به اینجا، پیشرفت کردن و کمک به ارتقای سطح این تیم فارغ از اتفاقاتی که در آن افتاده است داری؟ اگر یونایتد یک مدیر ورزشی روی کار می‌آورد، همه باید همدل باشند. چون اگر مدیر ورزشی کسی باشد که بازیکنانی بر خلاف علاقه اوله جذب کند، این کار موثر نخواهد بود.

فردیناند منتظر است تا امضای قرارداد بلند مدت با سولسشر رسانه‌ای شود. 

اد وودوارد نمی‌تواند جز انتصاب اوله کار دیگری انجام دهد. اوله خود را در وضعیتی قرار داده که نمی‌توان به او نه گفت. او، اد وودوارد را مجبور کرده است. احتمالا در آن مقطع با خودش گفت: «سولسشر را برای پر کردن موقت خلأ ایجاد شده می‌آورم». و راستش را بخواهید من هم همین طور فکر می‌کردم. وقتی اوله قرارداد امضا کرد، این طور نبود که بالا و پایین بپرم و بگویم: «این بهترین قراردادی است که امضا کرده‌ایم. عالی است، من از این بابت خیلی خوشحالم». اما این طور هم نبود که بگویم: «مزخرف است». می‌گفتم: «او فردی است که اینجا را می‌شناسد و می‌تواند آن را کنترل کند. خیلی هم خوب». اما همانند هر فرد دیگری چنین انتظاری نداشتم. خود اد وودوارد هم فکر نمی‌کرد او چنین عملکردی داشته باشد. او از انتظارات همه فراتر رفت و درک کلی موجود از این باشگاه را تغییر دارد. آنجا دوباره مثل منچستریونایتد به نظر می‌رسد.

یکی از رازهای موفقیت سر الکس فرگوسن، قدرت رهبری او در خارج از زمین بازی بود. چیزی که به گفته فردیناند، سولسشر با آن غریبه نیست.  

این حس مثبت نه فقط درون زمین، بلکه خارج از آن هم ایجاد شده است. اوله این شرایط را ایجاد کرده است چون وقتی او روی کار آمد، همه چیز به هم ریخته بود. چند روز پیش به آنجا رفتم و صحبت من در مورد بازیکنان نیست، بلکه به تدارکات باشگاه اشاره دارم. مردم اهمیت تدارکات یک باشگاه را دست کم می‌گیرند. در زمین تمرین، آشپزها، مهماندارها، فیزیوتراپ‌ها... همه عوامل اطراف بازیکنان نسبت به فصول گذشته، کاملا متفاوت به نظر می‌رسیدند. اوله و دستیارانش باید به این خاطر مورد ستایش بالایی قرار بگیرند.