باید مدتها پیش این تراژدی کهنه سایه اش رو از رو فوتبال ایتالیا بر میداشت ، مدتهاست همه از تصمیمات نادرست داوری در مورد تیمهای ایتالیایی در مسابقات اروپایی صحبت میکنند ، بازی رم هم دیشب تا حدود زیادی دستخوش این مسائل شد ، اما این موضوع چیزی از واقعیت فوتبال این روزهای ایتالیا کم نمیکنه ،در مورد بازی دیشب نماینده ایتالیایی بگم ؛  زمانی که بازی به تساوی کشیده شد بهترین زمان بود که یک تصمیم ریسکی بزرگ گرفته میشد و رم تلاش میکرد با زدن یک گل کار را برای پورتو تمام کند ، چون اگر حتی گل هم میخورد میتوانست با زدن یک گل صعود کنه ، اما انتخاب رم این بود که اون گل رو در دقیقه 117 بخوره ، حتی وقتی پورتو 2بر1 جلو افتاد دیگه سعی کرد مماشات کنه که کار به وقت اضافه بکشه و ترس از گلی که در جریان 90 دقیقه بخوره و نیاز باشه با دو گل جبرانش کنه دیگه اون تحرک حجومی لازم رو نداشت و باز هم میشد بهشون زخم زد ، اما دقیقا رم همون جوری بازی کرد که پورتو دوست داشت ، باعث تاسفه که حتی تیمهای متوسط هم به راحتی رو فوتبال ایتالیا دارن احاطه پیدا میکنند. هفته گذشته هم تو یه بازی کاملا بزدلانه از یونتوس فوتبال ایتالیا دچار یک سرخوردگی دیگه شد. واقع بینانه بگم نه پورتو و نه اتلتیکو هیچ فاکتور بالاتر کیفی نسبت به رم و یووه نداشتن ، اونها فقط به اندازه ایتالیایی ها ترسو نبودن ، حالا باید یووه تو بازی برگشت ترس رو کنار بزاره ، ولی حالا دیگه بازی 2بر0 به نفع تیم حریفه و هر اتفاقی ممکنه بیفته و فراموش هم نکنیم که اتلتیکو دیگه رئال نیست و هیچ فضایی به یووه نمیده و حتی تو ضدحملات خیلی مرگباره ، مثال های زیادی از این بازدارنده بزرگ بنام ترس در فوتبال ایتالیا هست که گفتنش در این مقوله نمیگنجه ، کاش بجای بیش از اندازه حرف زدن در مورد اشتباهات داوری که حتی خیلی مواقع حق با ایتالیایی ها هم هست به موضوع مهمتری تو فوتبال ایتالیا پرداخته بشه ، فوتبال ایتالیا نیاز به تزریق شجاعت و بی باکی داره مدلی که هرگز با آلگری ها و کنته ها و ... بدست اومدنی نیست ، این مدل فوتبالی ایتالیا دیگه خیلی قدیمی شده و هرکز کارگشا نیست.