آرام‌ترین آدم‌ها را هم که ببینی،

جایی، زمانی دلشان گرفته،

شکسته و تکه‌تکه شده؛

اما خم شدند،

تکه‌های شکسته شده را جمع کردند و ادامه دادند؛

این آدم‌ها با تکه‌های شکسته شده شاه‌رگشان را نزدند،

دیگران را زخمی نکردند، خودزنی نکردند، انتقام نگرفتند!

این آدم‌ها از تکه‌های شکسته شده قلب‌هایشان تجربه کسب کردند که اعتماد بی‌جا نکنند...!

آدم‌های آرام را دوست دارم؛

خم میشوند،

تکه‌هایشان را جمع میکنند

و

ادامه میدهند...?