۱-نمایش ضعیف در رقابت های داخلی
هر چقدرم نیمکت تیم خالی باشه هیچ توجیهی برای حذف جلوی تیمی مثل لگانس تو جام حذفی و همینطور سوم شدن با اختلاف ۱۷ امتیاز با صدر جدول وجود نداره ضمن اینکه فصل دوم حضورش که لیگ رو هم گرفت و به اعتقاد خیلی ها هم نیمکت قوی داشت هم تیم فرم خوبی داشت بازم قهرمانی تا هفته آخر نامعلوم بود و حتی الکلاسیکوی خانگی هم شکست خورد.
۲-عدم اعتماد به جوونا
فصل قبل بازیکنایی مثل سبایوس و یورنته اکثر بازیها سکو نشین بودن ولی این فصل دیدیم تو بازیهایی که حضور داشتن عملکرد قابل قبولی از خودشون نشون دادن علی الخصوص یورنته شاید اگه وینیسیوس هم مثل اینا از فصل گذشته اضافه میشد اونهم سکو نشین میشد.
۳-سیستم لوزی بی وینگر
همه به این موضوع واقف هستن که تاکتیک اصلی رعال مبتنی بر عرض دادن به بازی و حمله از جناحینه اما زیدان بعد کنار گذاشتن بیل و استفاده از ایسکو عملا بی وینگر بازی میکرد و تمام بار جناحین رو دوش مارسلو و کارواخال بود که هم تنوع حرکات رو از تیم میگرفت هم مارسلو و کارواخال بدلیل نفوذ بیش از حد داعم پشتشون اتوبان بود از اون گذشته غیر فینال ۲۰۱۷ بقیه ی بازیای مهمی که با این سیستم شروع کردیم وقتی به نتیجه رسیده که وازکز و اسنسیو به ترکیب اضافه شدن و ترکیب به ۴۳۳ تغییر کرده.
۴-عدم تنوع تاکتیکی
بارها شاهد بودیم که تنها تاکتیک تیم تجمع مهاجم ها تو محوطه و ارسال از جناحین برای اونها بوده و کوچکترین کار ترکیبی یا عمقی ای حتی با وجود این هافبک ها از تیم شاهد نبودیم.
۵-عدم جدیت در دفاع تیمی
البته این مورد غیر مورینیو تو تمام مربی های رعال بوده و نمیشه بهش خورده گرفت
امیدوارم با وجود اعمال تغییرات بنیادینی که در نظر داره این نقایص تکرار نشه و هم خودش و هم رعال دوباره به موفقیت های پی در پی برسن