من واقعیتش یه مسائلی باعث شد از دین فاصله بگیرم ولی شاید کامبک بزنم
چون یچیزایی تو دین دارم میبینم که قبلن نمیدیدم و این ۱۸۰ درجه با دینی که همه میشناسن فرق داره و اصننننن هیچ ربطی به این مسخره ای که الان هس نداره
در واقع یچیزیه که هر انسانی ارزوشو داره و اصن به هیچ نحوی نمیتونه قبولش نداشته باشه
خلاصه اینارو گفتم که یه جمله بگم از بزرگای دینی که خودم فعلن به اون قاطعیت قبول ندارم ولی حالا :" بزرگترین گناه ناامیدیه"
این جمله بنظر من خیلی جمله قشنگ و با عظمتیه و بنظرم امید و مثبت بودن چیزیه که همه لازم دارن و منم همینطور.
امید به رسیدن به هدف ها و زندگی ای که لایقشیم و تلاش واسش
و این امید رو من چن روزیه از دست دادم ولی مجددا دارم بدست میارم و شاید این بزرگترین چیزیه که میتونه دوباره به زندگی من اضافه شه
برحال هرچقدرم قوی باشی ، روزایی هس که ناامید بشی



