قبلا فک میکردم چون الان دوبازیه بهتره با قویاش بازی کنیم ولی خیر.
نتیجههای اتلتیکو و بازگشت آقای الگری به نیمکت نشین کردن جوونا، چهار روز بعد از بازی بزرگ دوباره حس منفی رو در من تولید میکنه. ترکیب احتمالی فردا یک جوون هم توش نیست در حالی که ما تو سری آ قهرمانیمون مسجل شده. اسپیناتزولا و کین دوباره نیمکت نشین شدن که واقعا آدم نمیتونه به هیچ شکلی توجیهش کنه. اتلتیکو هم باز ۲-۰ به بیلبائو باخت. امسال از رئال تخمی لوپتگی-سولاری تو لیگ ضعیفتر بودن و هم امتیازشونن تقریبا، تو حذفی ژیرونا حذفشون کرده و تو ازوپا هم تو نتونستن تو خونه بروخه و دورتموند پیروز باشن. قبل از بازی رفت با ما کسشر بودن، بعد از بازی برگشت هم کسشر شدن. این تیم فقط حد فاصل بازی رفت و برگشت با یووه خوب بود. حتی رئال سولاری تو زمین خودشون ۳ تا گذاشت تو دامنشون.
تو این حالت اگه با این توهم قدرت میرفتیم با یه تیم گردن کلفت بازی میکردیم به فاک میرفتیم.
اژاکس ضعیف نیست ولی بین تیمای فعلی فقط پروتو ازش ضعیفتره.
ما ازاکس رو میتونیم بزنیم. سیتی رو هم میزنیم. چون سیتی به خاطر اعتقاد گواردویلا که میگه تیمشون تیم معتبری تو اروپا نیست واقعا تو اروپا هیچ شباهتی به تیم داخلیشون ندارن.
یعنی به نظرم اگه تاتنهام نزنه و اژاکس هم شیر نشه، فینال رو میریم (هیچ چیز صد در صد نیست البته) ولی قهرمانی شدیدا به حریفمون بستگی داره.
بعد بازی با اتلتیکو فکر میکردم اره الان ما عوض شدیم و اینا ولی به نظر میرسه از روی جو ایجاد شده از شادی زیاد بوده.