اول از همه این انجام این بازی زیبا رو به هواداران دو تیم بزرگ اینتر و میلان تبریک میگم. دو تیم میلانی شاید از اسب افتاده باشن، حتی شاید دو سه سال با پاسکاری شدن بین اندونزی و چین و امریکا از اصل هم افتاده باشن اما مهم اینه که کماکان تو دل هوادارانشون جا دارن.
نداشتن یک مدافع مستحکم برای زوج شدن با موساکیو باعث شد یک بار از روی سر زوجش روی گل دوم و یک بار هم روی جایگیری ضعیف زوجش دروازهی میلان باز بشه. راستش شاید اگه کالدارا مصدوم نمیشد و میتونست کنار موساکیذو وایسه شاید این بازی ۶ امتیازی رو میلان نمیباخت اما خب رومانیولی هم مدافع ناشناختهای نیست و حداقل اینقدر ازش انتظار میره که در نبود کالدارا و (شاید زاپاتا) بتونه از پس وظایف ساده دفاعی بر بیاد. اشتباه در تایمینگ پرش به چیز بدی نیست ولی به اون شکل افتضاحش از بچهی ۱۹ ساله هم انتظار نمیره.
اینتر هم با تعویضای خوب اسپالتی و آوردن رانوکیا، بورخا والرو و کاندروا به راحتی نبض بازی رو در اختیار میلان قرار داد و گتوزو بار دیگر اثبات کرد فوتبال رو نمیشناسه و وقتی توپ دستشه هیچ کاری ازش بر نمیاد. راستش اگه اون دو کرنر و کاشته رو نداشت احتمالا به دلیل مجبور شدن به حمله و عدم مهیا بودن شرایط دفاع ضد حمله، نمیتونست تا قیام قیامت هم گل بزنه.
به هر حال خوشحالیم از این که بازی خوبی رو دیدیم.