نمونهای از یک کلمه خود نامتجانس، کلمه «فعل» است که فعل نیست! برخلاف «اسم» که یک اسم است. نمونهای دیگر کلمه «طولانی» است که کلمهای طولانی نیست. برخلاف «کوتاه» که کلمهای کوتاه است.
حال، واژه «خود نامتجانس»، خود نامتجانس نیست؟ اگر کلمهای باشد که خودش را توصیف نمیکند، پس باید خودش را توصیف کند! اما اگر خودش را توصیف کند، پس نباید کلمهای باشد که آنرا توصیف میکند.
این پارادوکس، به «پارادوکس راسل» معروف شده است که میگوید مجموعهای از اشیاء که شامل خود نیستند، خود را در بر میگیرند یا خیر؟ با ایجاد چنین «مجموعههای خود مخربی»، برتراند راسل اهمیت ایجاد قوانینی دقیق برای مجموعهها را رساند که در ریاضی قرن بیست به آن توجه شده است.