پادشاهان پارسی هیچگاه شاه_ خدا نبودند و همواره به یاری خدای بزرگ پادشاهی کردند. آیین پرستش اهورامزدا در دوره سلطنت داریوش اول، به صورت آیین رسمی دربار هخامنشی درآمد اما به دلیل روحیه تسامح‌‏گرایانه پادشاهان پارس، هیچگاه این آیین بر مردمان پارس و دیگر نقاط قلمرو امپراطوری هخامنشی تحمیل ‏نشد و مردمان در انتخاب آیین ملی و محلی  آزاد بودند.