شاه عباس در سالهاى اول پادشاهى خود با دو چيز به دشمنى برخاست يكى ريش و ديگرى ترياك، در سال دهم سلطنت خويش فرمان ريش- تراشى عام داد و اين حكم چنان به خشونت و سختى اجرا شد كه در بسيارى از شهرهاى ايران ريش (سادات و صلحا) را هم تراشيدند.
يك سال پيش از آن، يعنى در سال 1005 نيز كارمندان ترياكى دربار خود را تصفيه كرده بود ... كشيدن ترياك، يعنى دود كردن آن در زمان شاه عباس اول هنوز در ايران معمول نبود و در تاريخهاى زمان او از اين عادت خبرى نيست.
محمد طاهر نصرآبادى در تذكره خود انواع مكيفات را چنين نام مى برد حب جدوار سفوف (جدوار، ريشه گياهى بوده است بنفش رنگ كه از چين و هند به ايران مى آوردند.)، خشت در بهشت، حب عنبرين، حب افيون، محلول كوكنار