ببینید استعمارگران در زمان قاجار چه سیاستهای بیشرمانهای برای تکه پاره کردن ایرانزمین پیش گرفتند: . نخست آنکه کاری کردند تا یک قومیت یا همان گروهزبانی، بطور کامل از ایراناصلی جدا نشود و یک قوم در « دو سوی مرز » باشد تا همیشه زمینههایی برای تنشهای سیاسی وجود داشته باشد تا آنها برای سالیان سال از این اوضاع سود ببرند. مثلا در هر دو سوی مرز جنوب غربی ایران، زبان عربی را داریم و خط مرز ایران همچون دیواری میان آنها شده است و همین یک گسل سیاسی است و کاملا به سود دشمنان ایران! همچنین زبان کردی، ترکی، تالشی، ترکمنی، فارسی خراسانی، بلوچی و ... . دوم آنکه سرزمینی را که از ایران جدا میکردند، اگر همنام استان (منطقه) اصلی خود بود، نام آن را عوض میکردند٬ مانند افغانستان و پاکستان که در واقع بخشی از سه استان سیستان و خراسان و بلوچستان بودهاند. و اگر همنام استان اصلی خود نبود، نام استان اصلی در داخل ایران را برای آن برمیگزیدند، مانند «آذربایجان» برای مناطق شمال رود ارس که هیچگاه و در هیچ کجای تاریخ نامش آذربایجان نبوده است . سوم آنکه در همین کشورهای نوبنیادی که از ایرانزمین جدا کردند، بگونهای برنامه ریزی کردند که هیچگاه روی خوش نبینند و همیشه « جنگهای قومی و مذهبی و زبانی » وجود داشته باشد. امروزه همین افغانستان بشدت درگیر جنگها و تنشهای قومی و مذهبی است. جنگهای شیعه و سنی و گروههای جهادی و جنگهای قومی میان پشتونها و ازبکها و هزارهها و تاجیکها و ... . . توجه: در طول تاریخ هیچ منطقهای با نام افغانستان وجود نداشته و این نام توسط استعمارگران، پس از جدایی از ایران، برای این منطقه انتخاب شد. افغان نام دیگر قوم پشتون است و همین سبب شده است تا اقوام دیگر امروزه بشدت با این نام مخالفت کنند
*********************************************
این پیج را دنبال کنید:
https://www.instagram.com/iranzamin.ir/
.