چقدر پروین اعتصامی زیبا به انسان تلنگر میزنه:

هر که باشی و زهر جا برسی  *********     آخرین منزل هستی این است

آدمی هر چه توانگر باشد     *********    چو بدین نقطه رسد مسکین است

اندر آنجا که قضا حمله کند   *********    چاره تسلیم و ادب تمکین است

زادن و کشتن و پنهان کردن    ********   دهر را رسم و ره دیرین است

خرم آن کس که در این محنت‌گاه  ********  خاطری را سبب تسکین است

********************

واقعا کسی فردای قیامت سود میکنه که بتونه دل یه نیازمندی را شاد کنه.....