چقدر پروین اعتصامی زیبا به انسان تلنگر میزنه:
هر که باشی و زهر جا برسی ********* آخرین منزل هستی این است
آدمی هر چه توانگر باشد ********* چو بدین نقطه رسد مسکین است
اندر آنجا که قضا حمله کند ********* چاره تسلیم و ادب تمکین است
زادن و کشتن و پنهان کردن ******** دهر را رسم و ره دیرین است
خرم آن کس که در این محنتگاه ******** خاطری را سبب تسکین است
********************
واقعا کسی فردای قیامت سود میکنه که بتونه دل یه نیازمندی را شاد کنه.....



