متوقف کردن جریان افکار را در همه جا می توان تجربه کرد؛ در خانه، در بیرون، شب یا روز، نشسته یا خوابیده. این عمل در ابتدا بسیار مشکل است ولی وقتی موفق به انجام آن شوید یکی از خوشایندترین تجربیات شما به شمار خواهد رفت. در این تجربه شما از دنیای بیرون جدا خواهید شد و جار و جنجال بیرون کمترین اثر را بر روی شما خواهد داشت. حساسیت کاهش خواهد یافت. هنگامی که شخص به اراده خود از این حالت بیرون شود، از لحاظ جسمانی نیز تغییر می کند. اگر این تجربه به مدت 20 تا 25 دقیقه طول کشیده باشد، شخص چنان احساس آرامش می کند که انگار یک شب کامل را به بهترین وجه خوابیده است. زمانی می رسد که در نهایت سهولت و فقط در عرض چند ثانیه سکون و آرامش کامل به دست می آورید. آن گاه جریان افکار شما دستخوش همان کندی و کم تحرکی می شود که به دنبال آن هستید و برای به دست آوردن آن باید ذهن را به مفهوم اصطلاح "به خود فرو رفتن" معطوف کنید. به محض این که اندیشه ای به ذهن راه می یابد، باید سعی کنید آن را عقب بزنید و کوچکترین توجهی به آن نشان ندهید. پس از آنکه مصمم شدید هرگونه تصویر ذهنی را با بی اعتنایی تلقی کنید، به تدریج پی می برید که افکار شما سرعت جریان خود را از دست می دهد و اندیشه ها کم کم بی ارزش می شود و کمتر توجه شما را به خود جلب می کند. در چنین حالتی که استعداد گیرایی ذهن بیش از حد می شود، بسیار اتفاق می افتد که تاثیر نفوذهای تله پاتی شناخته یا ناشناخته  موجب ایجاد واکنش هایی می شوند. این امر باعث ایجاد جرقه های مهم و ادراکی خارق العاده می شود. از طرف دیگر، چون کاهش فعالیت ضمیر خودآگاه، آزادی عمل ضمیر ناخودآگاه را افزایش می دهد، مفاهیمی به وجود می آید که بعضی از آنها به طور غیر مترقبه راه حل نهایی مسائل تئوری و عملی را که مدت ها ذهن را به خود مشغول کرده بود و هیچ امیدی به گشودن معمای آنها نبود، پیش پای ما می گذارد. خلأ ذهنی نتایج فرعی رضایت بخشی خواهد داشت و از جمله ی آن ها می توان به تقویت نیروی حافظه، استعداد بیشتر برای فعالیت مغزی و در کل کسب آرامشی اشاره کرد که انسان همیشه آن را دست نیافتنی تصور می کرد. در این صورت خواهید دید که تسلط بر نفسانیات در تمام موارد آسان تر می شود و سرانجام، شخص در می یابد که دشوارتر تحت نفوذ دیگران قرار می گیرد و اعتماد به نفس و تعادل بیشتری به دست می آورد و در یک کلمه، به دلیل خشنودی، نشاط و هماهنگی درونی که ثبات آن هرگز دچار اختلال نمی شود، خویشتن را خوشبخت تر حس می کند. با خلأ ذهنی مقاومت عقلانی و اخلاقی بیشتری به دست می آوریم و بر مقاومت روانی ما نیز افزوده می شود. این امر به طور محسوسی قابل مشاهده است زیرا تجدید قوا را تسهیل و نیروی تدافعی بدن و همه ی ساز و کارهای فیزیولوژیکی را تقویت می کند. نتیجه ی این روند تغییر محسوسی در صورت ظاهر خواهد بود؛ نگاه آرامتر و محکمتر، پوست بدن روشن تر، عضلات صورت منبسط تر، لحن صدا آرامتر و مطبوع تر و اخلاق و رفتار متین تر می شود و این همه نتایج خوبی است که انسان در خود مشاهده می کند. هر کس موفق شود در هر لحظه ای که اراده کند به سرعت و بسیار راحت حداقل 5 دقیقه جریان فکری خود را قطع کند، به زودی به مرحله ی خلأ ذهنی نزدیک می شود. برای 5 تا 10 و حتی 20 دقیقه کاملا جریان فکر خود را قطع می کند. بدین ترتیب اعتماد، قدرت و دقت گرانبهایی برای مهار فعالیت روانی و موثر خود به دست می آورید. هنگامی که موفق شوید طبق اراده ی خود جریان افکارتان را قطع کنید پس می تواند از رسوخ هرگونه تصویر ذهنی نامطلوب به ذهن خود نیز جلوگیری کند. از این به بعد فقط اندیشه های فعال، استوار، نیرومند و راستی و درستی را می پذیرید. بدین ترتیب هرگونه حس خصومت نسبت به دیگران را بچگانه و پوچ می شمارید. با تمرین خلأ ذهنی می توان به تسلط بر نفس دست یافت. سپس در پرتو آن می توان عواطف، انگیزه ها و تخیلات را تنظیم کرد و این امر می تواند وسیله ی معالجه بسیاری از بیماری های عصبی و حتی جسمانی باشد. به علاوه آگاهی از چگونگی افکار خود تا حدی که بتوان آن را به میل و اراده خود قطع کرد، باعث می شود که بتوانیم تمرکز ارادی فکر را برای مدتی طولانی و روی هر سوژه ای که بخواهیم، به ویژه بر تصویر ذهنی نتیجه ای دلخواه یا اعمال نفوذی ارزنده به دست آوریم. بدون شک از اثرات شگفت انگیز تمرکز فکر آگاهی دارید. گذشته از این، تسلط بر نفس برای افزایش نیرو، تقویت قدرت انتقال امواج نفوذ نامریی(مانیتیسم) و عینیت بخشیدن به افکار از درون به برون یا از باطن به ظاهر ضرورت کامل دارد.