تاریخچه ی طرفداران متعصب یوونتوس (یا اولترا های یووه که نام دراگی دارند)

شاید خیلی تعریف هواداران متعصب فیورنتینا یا تماشاگران زیاد اینتر رو شنیده باشید، ولی یوونتوس به عنوان پر طرفدارترین تیم ایتالیا هم در زمینه ی هوادار شهرت زیادی داره.و گروه های پرسر و صدا و معروفی هم وجود داشتند در تاریخ یوونتوس، گروه های سازماندهی شده و بزرگی که برای در اختیار گرفتن بهترین جای ورزشگاه مبارزه می کردند،گروه های خود جوشی که بزرگیشون در اروپا بی سابقه بود. صحبت در این مطلب،راجب "گروه های هواداری" هست،نه هر هواداری،گروه های که خودشون رو سازماندهی می کنند و یوونتوس رو در بازی های خانگی و خارج از خانه پشتیبانی می کنند،گروه هایی که حتی جای ثابتی در ورزشگاه های یوونتوس دارند.و قدرت و نفوذ و احترام پیدا می کنند.هرچند از اواخر دهه ی نود،این گروه ها سر و صدای کمتری داشتند. اولین گروه های هواداری یوونتوس در سال 1976 تشکیل شدند،Fossa Dei Campioni و Panthers ولی یکسال بعد،گروه تاریخی و بزرگ Fighters به با رهبری بیه روسی تشکیل شد که تاثیرگذاری زیادی در جذب هوادار برای یووه داشت،روسی یکی از موثر ترین افراد در جذب هوادارن جوان و نسل های بعد هواداری برای یوونتوس بود.گروه "مبارزین" روسی سال ها باقی ماند و جای ثابتی در دل الپی داشت. در دهه ی 80 دو گروه افراطی Vikings و N.A.B تشکیل شدند که تنها هولیگان های طرفدار یوونتوس بودند.این 2 گروه هیچ ترسی از مبارزه و خشونت نداشتند و بارها با هواداران دیگر تیم ها چه داخل و چه خارج از استادیوم درگیر شده اند.این دو گروه اولین گروه سازماندهی شده برای بازی های اروپایی یوونتوس هم بودند.(بازی با استاندارد لیگ بلژیک سال 1983) ۱۹۸۷ در بازی با فیورنتینا،گروه "مبارزین" با طرفداران افراطی فیورنتینا در فلورانس درگیر شدند و کار به خشونت و زد و خورد کشید و نتایج نگران کننده ای داشت، نتیجه ی این جنگ هواداری این بود که گروه مبارزین بعد از 10 سال درخشش منحل شد،و خشم و اتحاد عجیبی بین هوادارای یوونتوس بوجود اومد که در نتیجه اون این بود که هواداران مبارزین با Gioventu Bianconera و Indians با هم تشکیل بزرگترین گروه هواداری تاریخ یوونتوس رو دادند که بعد ها به دراگی (Drughi) مشهور شدند. طرفداران این 3 گروه یک گروه بزرگ به اسم Arancia Meccanica تشکیل دادند به معنی پرتقال کوکی، تحت تاثیر باند خلاف کاری مشهور این فیلم استنلی کوبریک،ولی به دلیل اسم این گروه و رابطه اش با خلاف کاری،سیاستمداران تورین فشار زیادی به این گروه آوردند و بالاخره این گروه اسمش رو به Drughi تغییر داد،دراگی،اسم گروه خلافکاری فیلم پرتقال کوکی به رهبری Alex بود.و با اینکار،سیاستمداران رو به نوعی گول زدند. دراگی به زودی تبدیل به رهبر curva Scirea شد.curva Scirea به قسمتی از ورزشگاه گفته می شه که برای دل الپی،درست زیر اسکوربرد ورزشگاه بود.البته این منحنی در هر ورزشگاهی جایگاه خاصی هست،و برای یوونتوسی ها هم حق بزرگترین گروه هواداری بود که اونجا قرار بگیره. دراگی در 4 سال حیات خود از 92 تا 96 به حاکم curva Scirea تبدیل شده بود.در این 4 سال بنر و پلاکارد های دراگی در مرکز خم ورزشگاه قرار داشت و سمت راست اون ها هم لگو و پرچم Fighetrs .با این شیوه دراگی ها یاد و خاطره ی "مبارزین" رو زنده نگه داشتند. شور و هیجانی که دراگی به ورزشگاه یوونتوس می داد مثال زدنی بود.دراگی ها شهرت زیادی هم به هم زده بودند و اعضای بسیار زیادی هم داشتند. در سال 96 با قهرمانی یوونتوس در فینال لیگ قهرمانان،تمام گروه های هواداری،از دراگی با 10 هزار عضو گرفته تا اعضای باقیمانده ی "مبارزین" و گروه های کوچک دیگر همگی با هم در Curva Scirea متحد شدند و با اسم Black and White Fighters Gruppo Storico 1977 درست 20 سال بعد از تاسیس مبارزین قرار گرفتند.در همین زمان در خم شمالی یا Curva Nord (اون سمت ورزشگاه) گروه Irriducibili Vallette تونست تاثیرگذاری زیادی داشته باشد،ولی در سال 2001 به دلیل مشکلات در ارتباط با یوونتوس و گرفتن مجوز برای فعالیت در تورین منحل شد.در این دوران،مبارزه و تلاشی که برای رسیدن به 2 خم ورزشگاه یوونتوس می شد در اروپا بی سابقه بود،و از طرفی دیگر،سرود ها،سر و صدا و آتش بازی گروه های هواداری دل الپی رو برای هر حریفی تبدیل به جهنم می کرد. در فصل 2002-2003 مدیریت یوونتوس و موجی،تصمیم گرفتند ورزشگاه ها رو از این جنگ ها و مبارزه بر سر 2 خم و انتهای ورزشگاه پاکسازی کنند،و اعلام کردند هیچکس حق ازین به بعد پلاکارد هواداری نصب کنه و باید جنجال سر این بازی ها تمام بشه.این قانون اجرا شد،و بعد از چند سال مشخص شد چه اشتباه بزرگی صورت گرفته.پاکسازی ورزشگاه از گروه های منسجم هواداری شکست بدی برای مدیریت یووه حساب می شد. ازون به بعد بود که ورزشگاه های یوونتوس ساکت و بی روح شدند.دیگر فقط تماشاگرانی که به صورت انفرادی و شخصی می آمدند حضور داشتند و خبری از سرود ها و سر و صدا و آتش بازی دراگی ها،مبارزین و بقیه نبود.رفته رفته یوونتوس تنها تر شد،تا جایی میانگین تماشاگر یوونتوس در سری آ حتی جزو 10 تیم اول هم نبود.و حتی بعضی رسانه ها به کنایه به یوونتوس تیم غریبه در خانه می گفتند. گروه های بزرگ 2 انتهای دل الپی،در ایتالیا و اروپا بی سابقه بودند،کمتر ورزشگاه بود که همچین جنگ و مبارزه ای برای تصاحب 2 انتهای خود داشته باشد،تشویق و هیجانی که این گروه ها به بازی خانگی یوونتوس می دادند مثال زدنی بود،چیز که یوونتوس نزدیک به یک دهه است حسرت داشتنش رو می خورد.حالا ورزشگاه یوونتوس،خلوت،ساکت و سرد است.سال 2005 با تعویض مدیریت یوونتوس،دراگی دوباره متولد شد، هرچند این دراگی با دراگی دهه ی 90 از زمین تا آسمون فرق داشت،ولی همینکه یه گروه منسجم هواداری تشکیل شد و دوباره تلاش میکنه جونی به ورزشگاه های یوونتوس بده خیلی امید بخشه،دراگی ها قسم خورده اند،در هیچ یک از بازی های یوونتوس چه در سری آ،چه در جام حذفی،چه در هرجای دیگه ی اروپا یوونتوس رو تنها نگذارند. دراگی ها قسم خوردند همیشه کنار یوونتوس باشند.در سری بی،دراگی ها سعی کردند حضور خودشون رو باز نشون بدند،و در المپیک تورین دوباره گرد هم اومدند. با تاسیس یوونتوس استادیوم دوباره دراگی ها حضور فعال خودشان را در ورزشگاه اختصاصی یوونتوس مانند دهه ی هشتاد و قبل از آن نشان میدهند و دو سوی ورزشگا در اختیار دراگی ها هست(Curva Nord وCurva Sud) .و تقریبا در همه ی بازی های خانگی یوونتوس ورزشگاه پر از تماشاگر هست و در خارج از خانه هم یوونتوس هیچ وقت تنها نیست و در همه ورزشگاه های ایتالیا از حمایت طرفدارانش بهره مند است. _____________________________________________________________________________________ اولترا های یوونتوس در دهه هشتاد و ورزشگاه کاموناله: http://upload7.ir/imgs/2014-07/46406824370805183850.jpg اولترا های یوونتوس در دهه نود و ورزشگاه دله آلپی: http://upload7.ir/imgs/2014-07/81671544104793582015.jpg اولترا های یوونتوس در ورزشگاه جدید یوونتوس استادیوم: http://upload7.ir/imgs/2014-07/29396427353172287283.jpg http://upload7.ir/imgs/2014-07/56393170071253797231.jpg دراگی ها: http://upload7.ir/imgs/2014-07/23439853347206981611.jpg وبسایت دارگی ها: http://www.drughi.com/