این پسران زیبارو تو قرآن با نام غلمان اورده شده اند.
غِلمان جمع «غلام» است و به معنای خدمتکاران جوان و زیبا است که در خدمت بهشتیان هستند.
در قرآن یک بار از کلمه غلمان (غلامها) استفاده شدهاست: در آیه ۲۴ سوره طور آمدهاست: «و پیوسته در گرد آنهاغلمان گردش میکنند که همچون مرواریدهای در صدفند.»
دو بار هم (در سورهٔ انسان و سورهٔ واقعه) از ولدان (پسران) استفاده شدهاست که معنی همین غلمانان را منظور داشتهاست:
در آیه ۱۹ سوره انسان (دهر) آمدهاست: «و بر گرد آنها پسرانی میگردند که هر گاه آنها را ببینی گمان میکنی مروارید پراکندهاند.»
در آیات ۱۷ و ۱۸ سوره واقعه هم توصیفی نسبتاً مشابه وجود دارد: «پسران جوان جاودانی (در شکوه و طراوت) پیوسته گرداگرد آنها میگردند. با قدحها و کوزهها و جامهایی از نهرهای جاری بهشتی (و شراب طهور)»
- غلمانهای (غلامها) بهشتی آنقدر زیبا و سفید چهره و باصفا هستند که گویی مرواریدهایی در صدفند.
- این نوجوانان، که همواره در شکوه و طراوت جوانی به سر میبرند، گرداگرد بهشتیان میگردند و همچون چرخش پروانه دور شمع عاشقانه به دور معشوقه خود میچرخند.
- این نوجوانان زیبا با قدحها و کوزهها و جامهای پر از شراب طهور که از نهرهای جاری بهشتی برداشته شده در اطراف آنها میگردند و آنان را سیراب میکنند.
- هر یک از مؤمنان غلمانهای مخصوص به خود دارد.
منبع : ویکی پدیا