❌❌❌

پس مشخص شد داشتن کریستیانو رونالدو هم کافی نیست. ابرستاره پرتغالی یوونتوس در دور قبل با هت‌تریکش تیمش را نجات داد و به مرحله یک چهارم نهایی چمپیونز لیگ رساند، تورنمنتی که فتحش این فصل هدف اصلی بیانکونری بود. رونالدو در دو بازی رفت و برگشت مقابل آژاکس هم گل زد. اما در نهایت یوونتوس امسال هم در حسرت قهرمانی در اروپا باقی ماند.

کاری که آژاکس این فصل کرده باورنکردنی بوده. شاگردان اریک تن هاگ سفر اروپایی‌شان را از دور دوم مقدماتی مقابل اشتورم گراتز شروع کردند. هیچکس بعد از پیروزی مقابل این تیم اتریشی حتی تصورش را نمی‌کرد آژاکس که ۱۳ سال بود به دور حذفی چمپیونز لیگ نرسیده بود، بعد از پی‌اس‌وی آیندهوون در سال ۲۰۰۵، بدل به اولین تیم هلندیِ حاضر در جمع چهار تیم نهایی این تورنمنت شود.

فقط شکاف اقتصادی بین دو باشگاه را در نظر بگیرید. یوونتوس تابستان گذشته ۱۱۲ میلیون یورو بابت خرید رونالدو خرج کرد، یعنی ۲۰ میلیون بیشتر از کل درآمد سالانه آژاکس. حقوق رونالدو هم فقط چهار میلیون یورو از حقوق کل بازیکنان آژاکس روی هم کمتر است. اما گاهی این اصول و ایده‌هاست که بر قدرت پول غلبه می‌کند.

آژاکس با لیاقت تمام یوونتوس را در استادیوم آلیانتس تورین شکست داد. شاگردان تن هاگ در نیمه دوم بازی برگشت تیم کاملا برتر زمین بودند و در نهایت با پیروزی ۱-۲ راهی مرحله نیمه نهایی شدند. این پیروزی برابر یوونتوسی به دست آمد که امسال بدل به اولین تیم در پنج لیگ اول اروپا می‌شود که هشت سال پیاپی عنوان قهرمانی را به خودش اختصاص داده. بدین ترتیب آژاکس بدون شکست در سفر به مونیخ، مادرید و تورین منتظر سفر بعدی‌اش، به منچستر یا لندن می‌ماند.

وقتی رونالدو گل اول بازی برگشت را زد، کاری که دقیقا در بازی رفت هم انجام داده بود، بازیکنان آژاکس خیلی راحت می‌توانستند روحیه خودشان را ببازند و به سرنوشت محتومشان تن دهند. این تورنمنت، تورنمنت رونالدوست. او در پنج سال اخیر چهار بار فاتح چمپیونز لیگ شده. این ۶۵ اُمین گل او در ۷۸حضورش در بازی‌های حذفی لیگ قهرمانان بود. شاید اصلا دلیل شکست خوردن رئال مادرید مقابل آژاکس هم همین از دست دادن رونالدو بود. پسران طلایی تن هاگ اما یک لحظه هم دچار شک و تردید نسبت به خودشان نشدند.

آژاکس، جوان‌ترین تیم این فصلِ چمپیونز لیگ، شش دقیقه بعد از گل رونالدو کار را به تساوی کشید. ضربه حکیم زییچ به خط دفاعی بیانکونری برخورد کرد و مقابل پای دانی ون دبیک افتاد، تا او بدون پرت شدن حواسش به پرچم کمک داور، ویژک شژنی را مغلوب کند. بررسی دوباره این گل توسط وار هم نشان داد فدریکو برناردسکی آفساید را پر کرده بود. نیمه اول با نتیجه ۱-۱به پایان رسید و در نیمه دوم آژاکسی‌ها با برتری کامل بر جریان بازی بارها تا آستانه فروپاشی دوباره دروازه شژنی پیش رفتند، اما زییچ و دوزان تادیچ فرصت‌هایی که می‌توانستند خودشان ازشان استفاده کنند را پاس دادند تا خطر از سر خط دفاعی لرزان بیانکونری رد شود. تا اینکه متایاس دلخیت، کاپیتان ۱۹ ساله آن‌ها، بله کاپیتان ۱۹ساله!، با پروازی بلند و ضربه سری محکم کار را تمام کرد.

بدین ترتیب رویا ادامه پیدا می‌کند. آژاکس برای اولین بار از سال ۱۹۹۷ بدین سو به مرحله نیمه نهایی چمپیونز لیگ رسیده. ولی اصلا قرار نبود چنین اتفاقی رخ دهد. بهترین تیم آن‌ها در دو دهه اخیر، دو سال پیش در فینال یوروپا لیگ برابر منچستر یونایتد، در بازی‌ای یک طرفه، زانو زده بود. داوینسون سانچز، دیوی کلاسن و جاستین کلایورت این تیم را ترک کرده بودند و هیچکس فکرش را نمی‌کرد موفقیتی بیشتر از رسیدن به فینال تورنمنت دوم اروپا در انتظار این تیم باشد. اما باقی بازیکنان آژاکس کنار هم ماندند تا حالا در یک قدمی فینال چمپیونز لیگ قرار بگیرند.

حریف آژاکس در نیمه نهایی یکی از تاتنهام هاتسپر یا منچستر سیتی خواهد بود. اسپرز چهار بازیکن سابق آژاکس را در اسکواد خودش می‌بیند: توبی آلدروایرلد، یان ورتونگن، کریستین اریکسن و خود داوینسون. سیتی هم توسط پپ گواردیولایی رهبری می‌شود که هر چه دارد از یوهان کرویف است. در هر دو صورت با کمبود خطوط روایی برای این جدال جذاب مواجه نخواهیم شد.

نویسنده:

جیمز هورن‌کاسل

منبع:

سایت آی اسپورت

http://isport.ir/fa/content/b7c3f71196f4