طرفداری - مائوریسیو پوچتینو در اتحاد علی رغم اینکه 90 دقیقه از لحاظ فنی مغلوب گواردیولا شده بود، اما کاملا شایستگی صعود را داشت.
او شایسته صعود بود چرا که هفته پیش دقیقا چنین شرایطی را در استادیوم تاتنهام برای گواردیولا به وجود آورده بود و با معنایی متفاوت در اکثر دقایق بازی حریف را از لحاظ فنی در اختیار داشت (آنالیز فنی دیدار رفت دو تیم). یک 90 دقیقه برای پوچتینو و یک 90 دقیقه هم برای گواردیولا. در ظاهر همه چیز مساوی به نظر می رسد اما این فقط ظاهر ماجراست. پوچتینو شایسته صعود بود چرا که اساسا کاری که او در تاتنهام کرده با آنچه گواردیولا در منچسترسیتی انجام می دهد، متفاوت و غیر قابل مقایسه است. در عصری که موفقیت یا عدم موفقیت مربیان فقط و تنها فقط با کسب جام های مختلف سنجیده می شود، سرمربی آرژانتینی با تیمی که به طور تمام و کمال خودش بدون ریخت و پاش آن چنانی ساخته، به موفقیت معنای متفاوت و جدیدی بخشیده است.
معنای متفاوتی که پوچتینو به موفقیت یک سرمربی بخشیده در تاریخ باشگاه تاتنهام متجلی است. تیمی که سرمربی آرژانتینی در سال 2014 تحویل گرفت، تیمی کاملا شکست خورده و طلسم شده بود. آن ها البته با درخشش خیره کننده گرت بیل پیش از حضور پوچتینو به ورود در جمع مدعیان لیگ برتر امیدوار شده بودند که فلورنتینو پرز این امید را هم از هواداران تاتنهام گرفت تا پوچتینو در شروع کارش خیلی سریع با یک ناامیدی روبرو شود. پوچتینو روزی که تاتنهام را تحویل گرفت، هواداران آرسنال همچنان در حال جشن گرفتن «St Totteringham's Day» (روزی که مشخص می شود تاتنهام نمی تواند فصل را بالاتر از آرسنال تمام کند) بودند. آن ها پس از سال 1990 که توانستند رتبه سوم لیگ انگلیس را کسب کنند، هیچ گاه نتوانسته بودند این رتبه را تکرار و رتبه ای بهتر تصاحب کنند و از آخرین باری که آن ها توانسته بوند نایب قهرمان لیگ شوند نیز بیش از 50 سال می گذشت.

پوچتینو اما تاریخ را تغییر داد، بدون اینکه جامی کسب کند. گران ترین خرید او در فصل نخست حضورش در وایت هارت لین، بن دیویس از سوانزی بود با 11 میلیون پوند. پوچتینو تاثیرگذاری اش را در همان فصل نخست با به کارگیری بازیکنان از آکادمی و آغاز رشد آنان نشان داد. او تاتنهام را به فینال لیگ کاپ رساند و لیگ را هم در رتبه خوب پنجم تمام کرد. فصل بعد گران ترین خریدش سونِ کره ای از بایرلورکوزن بود با 27 میلیون پوند. تاتنهام در کورس مستقیم قهرمانی در کنار لسترسیتی قرار گرفت و در شرایطی که نایب قهرمانی کاملا در دسترس به نظر می رسید، هفته آخر در اتفاقی که شاید دیگر تکرار نشود، مغلوب نیوکاسل سقوط کرده شد تا باز هم پایین تر از آرسنال در رتبه سوم قرار گیرد. گرچه «St.Totteringham's Day» یک فصل دیگر هم تمدید شد اما پوچتینو با کسب رتبه سوم، بهترین رتبه باشگاه را از سال 1990 کسب کرد و از آن مهم تر، مسیری که پوچتینو آغاز کرده بود، کاملا برای هواداران امیدوار کننده به نظر می رسید.
در فصل 17-2016 گران ترین خرید پوچتینو، موسی سیسوکو با 31.5 میلیون پوند از نیوکاسل بود. پوچتینو در این فصل با کسب عنوان نایب قهرمانی سرانجام به «St.Totteringham's Day» پایان داد و بهترین رتبه باشگاه را از سال 1963 تاکنون کسب کرد. او همچنین برای تاتنهام 86 امتیاز به دست آورد که بیشترین امتیاز این باشگاه در تاریخ لیگ برتر به حساب می آمد. پوچتینو فصل گذشته هم در تابستان گران ترین خریدش داوینسون سانچز 36 میلیون پوندی بود و توانست تیم را به عنوان سومی در لیگ برتر برساند. او همچنین از گروهش در لیگ قهرمانان اروپا نیز صعود کرد و در دیداری کاملا برتر مقابل یوونتوس در یک هشتم نهایی، با بدشانسی از دور رقابت ها کنار رفت.

این فصل اما دنیل لوی برای پوچتینو حتی 1 یورو هم خرج نکرد تا بسیاری در همان تابستان نسخه تاتنهام را بپیچند. با این حال اما وقتی مسیر درست باشد، تیم می تواند راه خودش را طی کند. پوچتینو در شرایطی حتی 1 یورو هم خرج نکرد که گواردیولا برای ریاض محرز 61 میلیون پوند پرداخت کرد و نیمکتش از لحاظ مهره این پتانسیل را داشت تا برای قهرمانی در انگلیس بجنگد. یورگن کلوپ نیز بیش از 163 میلیون پوند در تابستان گذشته خرج کرد تا رکورد 156 میلیون پوندی فصل قبلش را نیز بشکند. منچستریونایتد با مورینیو بیش از 74 میلیون پوند خرج کرد، آرسنال با سرمربی جدیدش بیش از 73 میلیون پوند و چلسی نیز با سرمربی ایتالیایی اش بدون احتساب هیگواین، بیش از 123 میلیون پوند. در چنین شرایطی پوچتینو باز هم مسیرش را طی کرد، تیم او در رقابتی کاملا نابرابر با دیگر مدعیان همچنان در رتبه سوم قرار گرفته و در حالی که تاتنهام تنها چهارمین فصل حضورش در لیگ قهرمانان اروپا را تجربه می کند، توانسته این تیم را به جمع چهار تیم نهایی برساند. افتخاری باور نکردنی برای باشگاهی که قبل از سال 2014 عملا یک باشگاه شکست خورده محسوب می شد.
معنای موفقیت برای مائوریسیو پوچتینو همین جا رقم می خورد، بدون کسب حتی یک جام. معنای موفقیت برای پوچتینو در کار کردن با بازیکنان نه چندان شناخته شده اما با استعداد، رشد دادن آن ها و رساندن این بازیکنان به حداکثر پتانسیل شان است. معنای موفقیت برای پوچتینو رساندن ثبات به باشگاهی است که معنای این واژه را در طول تاریخش بسیار کم احساس کرده و این جاست که می گویم پوچتینو توانسته در عصری که بزرگ ترین سرمربیان دنیا برای شکستن رکورد گران ترین دروازه بان تاریخ با یکدیگر رقابت می کنند (مدافعان، هافبک ها و مهاجمان که دیگر بماند) معنایی جدید به موفقیت ببخشد. سرمربی آرژانتینی شاید حتی سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را هم در انتهای فصل کسب نکند و در دور نیمه نهایی هم مغلوب آژاکس شود، اما آنچه او طی پنج سال در باشگاه تاتنهام انجام داده، چیزی است که شاید حتی بهترین سرمربیان دنیا هم نتوانند با این فرمول انجام دهند.




