در بیانیه منتشره در وبسایت باشگاه اینتر آمده است:
"ریاست باشگاه اریک توهیر، ریاست افتخاری باشگاه ماسیمو موراتی و همه اعضای باشگاه اینتر، امروز بابت از دست دادن آلفردو دیاستفانو ناراحت هستند. کسی که فوتبالیست و مدیر خوبی بود و شخصیت فوق العاده ای داشت. دی استفانو در دوران درخشان فوتبالیاش دو بار توپ طلا را تصاحب کرد و با تیمهای باشگاهی خود، ریور پلاته، رئال مادرید و میلیوناریوس و تیم ملی آرژانتین، 22 عنوان قهرمانی را تصاحب کرد. باشگاه اینترمیلان، با خانواده دی استفانو، رئال مادرید و فلورنتینو پرز ریاست این باشگاه و تمام هواداران باشگاه رئال ابراز همدردی میکند. "
ماریو کورسو بازیکن اسبق تیم اینترمیلان خاطره ای از رویارویی دو تیم در جام باشگاه های اروپا سال 1964 عنوان میکند:
"بازی فینال را در استادیوم پراتر شهر وین به یاد دارم، انگار همین دیروز بود، مقابل تیمی که آن موقع افسانه ای بود. قبل از بازی او درست کنار دست من نشتسه بود و من نمیتوانستم چشم از او بردارم. این مسئله برای بقیه هم تیمیهایم نیز وجود داشت و همه او را زیر نظر داشتند. لوئیس سوارز به ساندرو مازولا گفت: " ساندرو، ما اکنون وارد زمین میشویم که یک بازی را ارائه دهیم، اگه دوست داری اینجا بمونی، به آلفردو خیره شو و چشم ازش برندار " درگذشت او باعث ناراحتی من شد، او یکی از سه بازیکن برتر تاریخ فوتبال است که ما را ترک کرد."
در لیگ قهرمانان 1964 تیم اینترمیلان با نتیجه 3-1 رئال مادرید را با آلفردو دی استفانو و همتیمیهایش مغلوب کرد و قهرمان رقابتها شد. ساندرو مازولا و لوئیس سوارز در تیم اینترمیلان همبازی بودند.



