“دی استفانو خود رئال مادرید است” این جمله فلورنتینو پرز دو ساعت پس از فوت اسطوره اسپانیایی – آرژآنتینی بود. او بدین ترتیب حس میلیون ها هوادار رئال را ساطع کرد. دی استفانو یک شخصیت غول وار ، بزرگ و پر عظمت بود. برخی او را بهترین در تاریخ می دانند و برخی جزء چهار بازیکن برتر اما در هر حال او بود که تاریخ را عوض کرد. او اولین بازین کامل تاریخ بود. کسی که می توانست در همه پست ها بازی کند. جدا از پنج قهرمانی اروپا و هشت لیگی که در یازده فصل کسب کرد و جدا از دو توپ طلا و یک سوپر توپ طلای خود ، دی استفانو توانست که به همراه رئال در معبد خدایان فوتبال جای بگیرد. او با روحیه ای همیشه جنگنده تلاش خود را تا آخرین لحظه ادامه می کرد او توانست که با وجود خود رئال را بهترین باشگاه قرن بیستم کند. “اسطورگی او تا ابد ادامه دارد.” این را هم پرز گفت . تردیدی در این باره نداریم . بازنشستگی پیراهن ها در دنیای فوتبال مرسوم نیست اما چنین بازیکن اسطوره ای لایق تحسین است . آژاکس پیراهن شماره ۱۴ کریوف را بازنشسته کرد، ناپولی پیراهن شماره ۱۰ مارادونا را ، اینتر شماره ۴ زانتی را ، شالکه شماره ۷ رائول را … اما هیچ کدام عظیم تر و تاثیرگذار از دی استفانو برای باشگاه هایشان نبودند …