ℹ محض اطلاع اون دسته از افرادی که درپخش این بازی به دلیل صغورت سنی یا هرچیز دیگه ای قادر به دیدن این بازیا نبودن یا دقیقا یادشون نمیاد چیا گذشته چیا نگذشته.
این بازی در دور برگشت بازیای سوپرکاپ اسپانیا و در حالی برگزار شد که بازی رفت با نتیجه ۲ - ۲ به اتمام رسیده بود و لذا اهمیت و هیجان این بازی رو از هر لحاظ دوچندان میکرد و لیونل مسی فوق ستاره آرژانتینی بارسلونا وجه تفاوت بین دو تیم بود.
تیم بارسلونا تیمی یه دست و ترسناک بود که تحت هدایت پپ گواردیولا زیباترین و با صلابت ترین فوتبال دنیا رو به نمایش میکشید و در اون سمت هم روانشناس نابغه و بزرگی به اسم ژوزه مورینیو قرار داشت که برای جلوگیری از این تیم ترسناک تاکتیکی در ضدیت اون بنا کرده بود و این فقط به بعد های فنی ختم نمیشد بلکه از بابت ایجاد جنگ روانی و جوی خشن و کینه توزانه بین هواداران دوتیم آتش نفرت رو حتی به جو مستطیل سبز و بین بازیکنای حریف شعله ور کرده بود. چیزی که قبل از اون سابقه نداشت و هرچقدرم که جو بین دو تیم متشنج و بغض آلود بود زمین بازی فقط جایی برای ارائه یک بازی حساب شده از هر دو تیم بود فرقی نمیکرد که نتیجه چقدر تحقیر آمیز میتونست باشه. جو سنگین و اتفاقاتی که دوران مورینیو بین هواداران و حتی بازیکنان دو تیم رخ داده بود هرگز سابقه نداشته. تاریخ قضاوت میکنه که مورینیو در اون وهله زمانی کار درستی انجام داده یا نه. خیلی از مادریدی ها طرفدارشن و معتقدن دوره اون از شیرین ترین دوره های هواداریشون بوده و خیلی های دیگه هم در مقابل اون افراد قرار دارن و دوره حضورش رو لکه ننگی بر تاریخ باشگاهشون میدونن
اما با تمام بدی هاش و نفرتی که تو این بین به حد زیادی بین هوادارای دوتیم تقسیم شده بود هیجان و لذتی رو به این سری بازیا بخشیده بود که تو هیچ دوره تاریخی نظیر نداشته و چیزی که اون رو از بقیه بازیای و دربی های معروف و سنتی دنیا متمایز میکرد جنگ دو فوق ستاره مادریدی و بارسایی بود که مرده رو هم میرقصوندن