در رتبه بندی برترین فیلم های دنیا در رده بیست و یکم نام فیلمی به نام «شهر خدا» به چشم می خورد که نه ساخته هالیوود است و نه اثری از سوپر استارهای خوش چهره در آن دیده می شود، «شهر خدا» روایت متفاوتی است از برزیل و شهر ریودوژانیرو که مهم ترین شهر این کشور به شمار می رود و از آن به عنوان «شهر خدا» نیز یاد می شود. این فیلم سال 2002 همزمان با قهرمانی برزیلی ها در جام جهانی کره و ژاپن روی پرده رفت. خیلی ها با دیدن این فیلم دریافتند که برزیل فقط جنگل های زیبا و مجسمه مسیح و خیابان های رنگارنگ نیست و در پس این زیبایی ها مشقاتی نهفته است که قشر اعظمی از مردم این کشور از آن رنج می برند. «لیتل دیدز» یکی از کاراکترهای اصلی این فیلم است که در سن خردسالی به یک متل حمله مسلحانه می کند و از کشتن مسافران این متل لذت می برد، کمی آنسوتر «راکت» کاراکتری است متفاوت با روحیات متفاوت که از همان نوجوانی در پی رسیدن به جایگاهی است که بالا نشین های ریو در آن به سر می برند. «راکت» شیوه ای متفاوت با «لیتل دیدز» برای رسیدن به آرزوهایش دارد ولی هر دو زاده فقر و محرومیتی هستند که «شهر خدا» را متفاوت از آنچه از دور دیده می شود کرده است.
در برزیل افراد بسیاری هستند که وضعیت «لیتل دیدز» و «راکت» را دارند و هر روز شاهد جنایاتی هستند که رخ دادن هر کدام در کشوری دیگر می تواند به فاجعه ای تاریخی منجر شود. برزیل در چنین شرایط اجتماعی ویژه دست به ریسک بزرگی زد و میزبانی جام جهانی را بر عهده گرفت، آنها که پس از قهرمانی سال 2002 دو دوره متوالی در مرحله یک چهارم نهایی حذف شده بودند این بار بایستی در خانه و در میان خیل عظیم مردمی که عاشق فوتبال هستند ستاره ششم شان را جست و جو می کردند. فراموشی همه تراژدی های روزمره برای یک برزیلی مسکنی به نام فوتبال است و موفقیت در فوتبال دوای هر دردی در برزیل به شمار می رود ولی اگر این مسکن نتیجه عکس داشته باشد اوضاع کمی پیچیده می شود. پیچیدگی این شرایط زمانی وخیم تر می شود که یک برزیلی در خانه شاهد شکست تیم ملی کشورش باشد و این همان ترسی است که 11 طلایی پوش برزیلی بایستی در جام بیستم تحمل می کردند.
هر اتفاق بدی در برزیل می تواند به فراموشی سپرده شود اما شکست در فوتبال موضوع خاصی است که هنوز برای مردم این کشور قابل هضم نیست. مردمی که با تن دادن به ادامه اوضاع وخیم اقتصادی شان امید به قهرمانی تیم ملی برزیل در جام جهانی داشتند به خوبی می دانستند که مردان اسکولاری با ستاره های سال 2002 زمین تا آسمان فرق دارند و شماره 9 طلایی شان که الیور کان بزرگ را دو بار در فینال به زانو در آورده بود وارثی به نام فرد داشت که حتی فکر کردن به گلزنی وی نیز سخت بود! آنها فاقد سوپر استارهای قدری چون روبرتو کارلوس، ریوالدو و رونالدینهو بودند که اروپایی ها از رویارویی با آنها بترسند. فیل بزرگ با تیمی متفاوت در فکر فتح جام بود تا با این کار هم فوتبال کشورش را در جهان یگانه کند و هم هدیه ای به صبر و شکیبایی مردم کشورش داده باشد.
این اتفاق نیافتاد و برزیلی که فراتر از فوتبال به اهدافی ملی می اندیشید در نیمه نهایی به بدترین نحو ممکن از پای درآمد تا امید میلیون ها برزیلی نقش بر آب شود. سلسائو در خانه پس از 12 سال باخت و این باخت وحشتناک در تاریخ فوتبال این کشور ثبت خواهد شد. خوردن 7 گل در خانه، شکسته شدن رکورد گلزنی رونالدوی محبوب در خاک برزیل توسط کلوزه و ناکامی در رسیدن به فینال سکوتی مرگبار در برزیل حکمفرما کرد که خبر از آرامش قبل از طوفانی می دهد که می تواند با خود خیلی ها را به کام مرگ ببرد.