طرفداری - الناز رکابی از مهد سنگ نوردی ایران می‌آید. در زنجان، بدمینتون و سنگ نوردی رشته‌های محبوب و موفقی هستند و عجیب نیست که برترین‌های سنگ نوردی زنان ایران نیز زنجانی باشند. الناز رکابی سال‌ها است که عصو تیم ملی سنگ نوردی است و هر روز از دیواره بالا می‌رود و با شاگردانش تمرین می‌کند.

در مسابقات قهرمانی جهان در چین رکابی تنها نماینده ایران در بخش بانوان بود که در جایگاه سیزدهم قرار گرفت. با این حال در قاره آسیا اگر از ژاپنی‌ها صرف نظر کنیم، او را باید نفر اول قاره بدانیم. قدرت سنگ نوردی آسیا در اختیار ژاپنی‌ها است.

در فینال مسابقات قهرمانی آسیا در ژاپن، ۵ نفر از ۶ فینالیست ژاپنی بودند و نفر ششم الناز رکابی بود. تعجب برانگیز نبود که رکابی نتواند روی سکو برود اما حضور او در فینال در میان ژاپنی‌های خبره در سنگ نوردی ارزشمند بود.

حضور در رویدادهای مخالف بین المللی برای الناز رکابی اکنون به یک چالش تبدیل شده است. او برای حضور در تورنمنت‌ها نیاز به اعتبار مالی دارد و این بودجه را یا باید به طور شخصی یا از طریق اسپانسر تامین کند. با توجه به حضور او در مسابقات آزاد، پرداخت همه هزینه‌های او بر عهده فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی نیست و هزینه‌های مسابقات رسمی توسط فدراسیون تامین می‌شود.

این موضوع سبب شده دختر عنکبوتی ایران اکنون مشکلات زیادی برای رقابت در عرصه بین المللی داشته باشد. از سوی دیگر او در رشته‌ای فعالیت می‌کند که به طور کلی جذب منابع مالی در آن سخت است اما وابستگی او به سنگ نوردی، رکابی را در میدان حفظ کرده است.

نکته جالب در مورد الناز رکابی این است که او مربی نفر دوم سنگ نوردی ایران یهنی محیا دارابیان است. دارابیان نیز زنجانی و نماینده ایران در مسابقات سنگ نوردی نوجوانان آسیا است و از نظر سطح فنی نفر دوم پس از الناز رکابی است. در غیاب دوربین‌ها و رسانه‌ها در رشته‌هایی که کمتر دیده می‌شوند، الناز رکابی تک و تنها ادامه می‌دهد و مبارزه با سنگ و صخره، او را به الگوی مناسبی برای دختران جوان تبدیل کرده است. سرسخت و صبور.