بازی رفت بارسلونا برابر لیورپول

ما بارسایی ها بعد از دوران طلایی پپ یه عادت بد پیدا کردیم . دوران پپ باعث به وجود آمدن نگاه از بالا به پایین به بقیه تیم ها شد و همیشه خودمونو از پیش برنده میدونستیم . تو این سال ها خیلی چیزا عوض شد ولی ما هنوزم تو اون دوران مونده بودیم و همین نگاه از بالا به پایین خیلی بهمون ضربه زد . جلوی یووه , اتلتیکو و رم دقیقا به خاطر این که خودمونو از پیش برنده میدونستیم از جام کنار رفتیم . مهم ترین کاری که والورده با این تیم کرد این بود که این نگاه رو از بین برد . هم ذهنیت بازیکنا رو تغییر داد و هم باعث شد طرفداران بارسا و تیم های دیگه بارسا رو از پیش برنده ندونن . سرانجامه تمام اینا این شد که بارسا تبدیل به تیم فعلی شه . در خیلی از بازی ها ضعیف تر از حریف ظاهر میشه ولی نتیجه رو برا خودش برمیداره . حتی با اختلاف گل بالا !!! تو تمام این سال ها که حذف میشدیم هیچ وقت قبل از شروع بازی شانس حریف رو حتی برابر با بارسا نمیدونستم . آخرین باری که شانس یک تیم رو برابر میدونستیم برمیگرده به سال 2014 و نیمه نهایی برابر بایرن پپ . یادمه اون بازی آدرنالین خالص بود . بایرن پپ در نیوکمپ فوق العاده بازی کرد . دو تیم 90 دقیقه حمله کردن و بازیه وسط زمین وجود نداشت . دقیقه به دقیقه اش زیبا بود . سرانجام اون بازی رو با نبوغ مسی بردیم . بارسایی که 70 دقیقه در نیوکمپ موفق به گلزنی نشده بود تو 20 دقیقه 3 گل زد و کارو تو نیوکمپ تموم کرد . حالا بعد از 3 سال به نیمه نهایی برابر لیورپول رسیدیم و این بار هم شانس 2 تیم رو 50-50 میدونستم . لیورپولی که کلوپ ساخته در اروپا بی نظیره . ( از نظر من امسال بهترین تیم اروپا منچسترسیتی بود و بعد از سیتی , بارسا و لیورپول بهترین تیم ها بودن . ) * درسته که از حذف پپ خیلی خیلی ناراحت شدم ولی این حقیقته که اگه سیتی به فینال میرسید یه مانع بسیار بسیار بزرگ جلوی قهرمانی بارسا میشد . بردنه تیم پپ تو تک بازی اونم تو فینال چیزی شبیه به معجزه نیاز داره ... شاید بازی با لیورپول از نظر نتیجه شبیه به بازی با بایرن 2014 شد و مسی در هر 2 بازی دیوانه کننده ظاهر شد ولی این بازی تفاوت های زیادی با اون نیمه نهایی داشت . سال 2014 بازیکنای بارسا و بایرن تک به تک باهم برابر پیش رفتن و تو هر نبرد تک به تک و تیمی برابر بودند و مسی تفاوت را رقم زد ولی چهارشنبه شب لیورپول به معنای واقعی تیم برتر بود . خیلی وقت بود تیمی تا این حد بارسا رو تحت فشار نزاشته بود و از نظر بدنی تا این حد آماده تر از بارسا نبود . بازیکنای بارسا تو تک تک نبرد های تک به تک به چالش کشیده شدن و در اکثر آن ها شکست خوردند !!! اگه 2014 رو نبوغ مسی داریم 2018 رو نبوغ مسی و " والورده " داریم . یادمه قبل از بازی هم گفتم رقیب هرچی قوی تر بشه والورده هم قوی تر میشه . والورده فوق العاده باهوشه و در بازیخونی تو اروپا تکه . اینو برحسب یه بازی نمیگم بر حسب 2 سال حضور در بارسا و سال های حضورش در لالیگا میگم . قبل از بازی هم گفتم امید اولم به والورده اس و بعد از اون مسی . اگه هر تیم دیگه ای جلوی لیورپول چهارشنبه بود قطعا نابود میشد . مسی بی نظیره ولی قطعا فوتبال یه بازیه 11 نفره اس و جنگ بیرون زمین بین مربی ها برنده رو تایین میکنه . با قدرت میگم اگه بارسای انریکه و یا حتی بارسای بزرگ پپ جلوی لیورپول دیشب بازی میکردن نمیتونستن نتیجه ای تا این حد قابل توجه بگیرن . والورده به معنای واقعی مچ کلوپ رو خوابوند ... شاید وقتی دیدم ویدال رو گذاشته خیلی تعجب کردم ولی یه ربع که از بازی گذشت متوجه شدم که بهترین دفاع جلوی تاکتیک کلوپ ضد تاکتیک بازی کردنه والورده با بازیکنی مثل ویداله ! والورده نیمه اول رو ریسکی بازی کرد ولی در عین ریسکی بازی کردن جلوی ریسک بیش از حد رو گرفت . روبرتو و کوتینیو رو بازی داد تا تیم رو به جلو حرکت کنه و لیورپولو تحت فشار بزاره . این ریسک گل خوردنه بارسا رو به شدت زیاد میکرد و صلاح بارها از فضای پشت کوتینیو و آلبا فرار میکرد و مانه بارها روبرتو رو آزار داد . در همین حال والورده ویدال رو در زمین قرار داد که از ریسکی که کرده کم کنه . لیورپول در نیمه اول بیشتر برای گل نخوردن جنگید و والورده برای اجرای سبک خود حداقل به یک گل در نیمه اول نیاز داشت . آلبا هرچند که شب خیلی خیلی سختی رو سپری کرد ولی خلاقیتی که روی گل اول به خرج داد مثال زدنیه . این سبک پاس رو فقط از بازیکنایی مثل دیبروین دیده بودم و هوش سوارز رو گل اول فوق العاده بود . سوارز قطعا فوتبال بلدترینه نوکه دهه اخیره . * جا داره بگم از خوشحالی بعد از گلش کمی ناراحت شدم ... نباید با این شدت خوشحالی میکرد . وقتی گل اول زده شد تیم کلوپ جلو اومد و حالا والورده میتونست سبک خودشو اجرا کنه . توپو به تیم حریف بده و نتیجه رو بهتر از این کنه . بارسای والورده یه تیم هجومی نیست و یک تیم نتیجه گراست . برای همینه که بارسا جلوی تیم های کوچیک تر لالیگا به سختی و با اختلاف کم برنده میشه ولی تیم های بزرگ تو cl رو با چنین اختلاف هایی شکست میده . بارسا در لالیگا توپ رو در اختیار داره و بارسای والورده جوری نیست که بتونه حمله کنه و پرگل برنده شه ولی وقتی جلوی تیم های بزرگ توپ رو به حریف میده میتونه سیستم ضدتاکتیک خودشو اجرا کنه. ریسک والورده در نیمه اول جواب داد و بارسا هرچند به شدت تحت فشار بود ولی گل زد و گلی هم دریافت نکرد . فرق 2 تیم در نیمه اول بازیکن با تجربه ای مثل سوارز با سادیو مانه بود . وقتی گل اول زده شد میدونستم والورده حالا سیستم خودشو پیدا میکنه . با شروع نیمه دوم وقتی حمله های لیورپول بیشتر شد بهترین تصمیم رو گرفت و کوتینیو که به شدت فاجعه بود را تعویض کرد و جاش سمدو رو اورد . این بهترین حرکتی بود که میشد انجام داد که قطعا هیچ کدوم از مربی های قبلی بارسا حاضر به انجامش نبودن . نتیجه این شد که روبرتو و سمدو در سمت چپ مانه رو بستن و ویدال که به سمت راست اومده بود به آلبا برای مهار صلاح کمک کرد . 2 نقطه قوت لیورپول از کار افتاد و بارسا مشغول دفاع در زمین خود شد و لیورپول هرچند توپ رو در اختیار داشت ولی بدونه نقاط قوت خود راهی برای رسیدن به دروازه پیدا نمیکرد . والورده میدونست کلوپ هرکاری میکنه تا حداقل یه گل در نیوکمپ بزنه . لیورپول خیلی جلو کشید بارسا ضدحمله زد و گل دوم به ثمر رسید . تا اینجا تمام چیزایی که بهش رسیدیم رو مدیون والورده بودیم . چند دقیقه بعد مسی یه شلیک باورنکردنی کرد و نبوغ مسی به نبوغ والورده پیوست و حالا راه صعود به فینال مادرید هموار شد . برای قهرمانی در cl به دفاع تیمی فوق العاده و همچنین کمی شانس نیازه . شانس هم چهارشنبه با بارسا یار بود . قطعا اگه توپ صلاح وارد دروازه میشد شانس لیورپول رو بیشتر میدونستم ولی خب اون توپ وارد دروازه نشد و حالا بارسا به احتمال 70 درصد یه پای فینال مادریده . بعد از والورده و مسی مهم ترین اعضای تیم ویدال و تراشتگن بودند . ویدال مهره گمشده فصل گذشته بارسا در المپیکوی رم بود . با این حرف که کاش 5 سال پیش جذب میشد به شدت مخالفم , ویدال به هیچ عنوان مناسب سبک بارسای انریکه نبود . ویدال خوراک سبک بازی والورده اس . بهترین زمان جذاب شد و حالا کمک حال اصلی تیم برای رسیدن به ششمین قهرمانی در اروپاست . خوشحالم که خودشم داره برای اولین بار قهرمان میشه واقعا حقش بود تو این سال ها . و اما این مارک فوق العاده ! مرد بازی های بزرگ ... 2 , 3 سیو بی نظیر داشت که اگه هرکدومشون نبود با قدرت میگم بارسا حذف میشد . رهبر تیم بعد از مسی قطعا مارک خواهد بود . از مخالفین حضور نیمار بودم و حالا موافق برگشتش !!! چقدر تو این 2 سال دمبله و کوتینیو عذاب دادن مارو که دنبال برگشت نیمارم !! کوتینیو به طور قطع به فروش میرسه و دمبله همچنان فرصت خواهد داشت . عاشق کوتی بودم ولی متاسفانه نمیتونه به والورده کمکی کنه . به شدت از جذب سانه از سیتی هم استقبال میشه . بهترین گزینه قطعا نیماره و خیلی خوشحال خواهم شد msn رو یه بار دیگه در زمین حداقل برا یک فصل قبل از رفتن سوارز ببینم ولی خیلی سخته این اتفاق بیوفته برا همین گزینه ای مثل سانه فوق العاده خواهد بود . خلاقیت آلبا , جنگیدن ویدال و راکیتیچ , هوش بالای سوارز , مهار های تراشتگن , زوج مستحکم پیکه و لگنلت , تعصب روبرتو و بوسکتس و تاکتیک های ناب والورده در کنار اعجوبه ای مثل مسی تونست نتیجه ای فوق العاده بی نظیر رقم بزنه .