با فیگو لالیگای ۲۰۰۱ بردیم با زیدان  سی ال ۲۰۰۲ با نازاریو لالیگای ۲۰۰۳ ..بعدش دیگه بحران تیم شروع شد مشکل تیم این بود که دیگه توان ترکیبش نداشت(بعد از رفتن کلود ماکله له ) کیروش میگفت پرز مشکل تیم نمیفهمه...کلود فروخته شده بود و نمیتونست از هلگوئرا تو اون پست استفاده کنه و مجبور بود هلگوئرا رو دفاع وسط بازی بده و کمربند خط میانی با هافبک های فانتزی مثه بکهام و زیزو و فیگو ببنده..با کیروش در عرض ۱ ماه سه جام از دست دادیم به بدترین شکل ممکن لالیگا رو تقدیم والنسیا کردیم..کاماچو مربی بعدی رئال اصرار زیادی به خرید پاتریک ویرا داشت اما پرز رفت مهاجم خرید و اوون آورد در صورتی که رئال گلزن هایی مثه رائول ..مورینتس..نازاریو داشت.عدم تعادل تو نگرش و تصمیم های اشتباه مسئولین وجود داشت و به ادعای فیگو رئال از مسیر فوتبالیش خارج شد.تور های فوتبالی زیاد بازیکنا رو خسته کرده بود.به هر حال دوره کهکشانی های ۱ دو نیمه متفاوت داشت.نیمه اول دو لالیگا یک چمپیوز ..یک جام بین قاره ای..یک سوپر کاپ اروپا..دو سوپر کاپ اسپانیا..نیمه دوم سه سال فاجعه بود و بدون جام..در کل بخوایم حساب کنیم تو دوره ای که هم چمپیوز هم لالیگا  گرفتیم بگیم ناموفق ولی خب سه سال بدون جامم واسه باشگاهی به بزرگی رئال عادی نبود و بد ترین رکورد تاریخ رئال بعد از دی استفانو شد ..کاش هیچوقت از مسیر فوتبال خارج نمیشدیم