دلخوش به جشن آرزو بودی

اما زمونه با تو بی رحمه

سهم تو کابوس زمستونه

درد تو رو هیچکی نمی فهمه

***

با حسرتت یک عمر می جنگی

این آرزو پیوسته می میره

وقتی بدونی قهرمان تو

پایان لیگ جامی نمی گیره

 

ترانه : حامد کاوه ئیان