۱) سراغ ندارم تیمی رو در طول بیش از سی و دو سالی کە فوتبال رو میبینم و میفهمم کە به این شکل دو سال متوالی هوادارنش رو مایوس و سرافکندە کرده باشە. الان دیگە تموم شده و کار از کار گذشتە، اما ما وقتی باختیم کە پس از پپ، چندین مربی درجە دوم و بیکارنامە و حتی ضدبارسا رو بالا سر تیم گذاشتیم. هرچند والورده در این میان یک توهین بزرگ بود، کسی کە علاوە بر سبک بازی تیم، شکستهایی رو رقم زد کە تا ابد روح ما بارساییها رو زخمی خواهد کرد. ۲) بارتومئو و شرکا ثابت کردند کە بجز مشتی بیزنسمن نە بارسایی هستند نە حتی فوتبالی. همین امشب بەجای اخراج این لکەی ننگ، بارتومئو گفتە باید تا پس از فینال کوپا دل ری صبر کنیم! چە کسی باور میکنە همچین حرفی رو؟ ۳) اتکای محض به مسی عامل موفقیت ما بودە و شبی کە مسی خوب کار نکنە عامل نابودیمون. اما بە جای خرجهای احمقانە و کهکشانی برای تقویت تیم برای آیندە و جانشین مسی، کاش کمی تامل میکردیم کە چگونە کلوپ بارسای مسی، با همەی ستارەهاش، رو در غیاب سه مهرەی اصلی خودش حذف کرد. ما یک سرمربی بزرگ میخوایم نە تکرار اشتباە اتکا به فوقستارەها. ۴) تبریک به لیورپولیها و خوشا بە حالی کە امشب دارن، و مهمتر از اون داشتن یک سرمربی عالی و کمنظیر به اسم کلوپ. و همچنین دم پپ گرم کە دارە برای دومین سال متوالی مچ این سرمربی بزرگ رو تو لیگ میخوابونە. به امید فینالی جذاب و دیدنی بین لیورپول و آژاکس.