پرسپولیس با سلسله تساویها از بازی با ذوب شروع کرد و به تدریج با طعم باخت آسیایی و مجددا تساوی در لیگ به بازی ماشین سازی رسید.
تساوی مقابل ذوب ارزشمند بود چراکه ذوب احیا شده بود و سرحال در اصفهان بدنبال متوقف کردنه برانکو بود خدمتی که منصوریان به استقلال و سپاهان میتوانست بکند
سریال تساویها آرام آرام نگران کننده شد زمانیکه بازی به بازی شاهد تحلیل رفتنه بازیکنان بودیم
ماشین گلزنی پرسپولیس رمق راه رفتن هم نداشت چه برسه گلزنی
اوج خستگی و بی رمق بودن به بازی با تراکتورسازی برمیگرده جایی که 70 دقیقه دفاع از تک گلمان کردیم و تیم خسته در زمین خودمان محبوس شده بود.
در بازی با پاختاکور وقتی 10 دقیقه اول بازی رو به تماشا نشستیم فهمیدیم این تیم توان لازم برای گلزنی را ندارد و تنها نقطه قوت تیم، سازمان دفاعی خوب با حضور سیدجلال بعنوان ستون دفاعی بود و همین بما دلخوشی میداد که اگر گل نمیزنیم در عوض گل هم نمیخوریم، ولی در نبود شجاع ، سید فقط 86 دقیقه تونست مقاومت کنه و جای خالی شیری رخنه ایجاد کرد تا با یک گل حذف شویم.
بازی با ماشین ، حساسترین بازی فصل فرا رسید، در حالت معمولی پرسپولیس بایستی براحتی این تیمو در تهران شکست بده اما.....
اما عوامل بسیاری باعث شد با دلی نگران پا به مسابقه بگذاریم ، مهمترین عامل ، خستگی مفرط بازیکنان بود ، روند 5،6 بازی اخیر پرسپولیسو که بررسی میکنیم میبینیم بازیکنان بازی به بازی بیشتر تحلیل رفتن، در بازی با ذوب اگر تیم 80 دقیقه دوندگی داشت ، در بازی با تراکتور و پاختاکور این دوندگی فقط محدود به نیمه اول میشد ، در این میان کم فروغ بودن علیپور که تنها امید گلزنی بود باعث شد نگرانی ها بیشتر بشه.
در اونطرف میدان ، ماشین سازی ، تیم دوم تراکتورسازی حضور داشت ، با توجه به حوادثی که بوجود اومده بود همگان میدونستیم که ماشین میاد تا بهترین بازی خودشونو انجام بدن ، مصاحبه عجیب بازیکنان ماشین سازی طی هفته اخیر ، نشون میداد انگیزه اونها برای متوقف کردنه پرسپولیس خیلی زیاده ، از قرارداد خواهر خواندگی تراکتور و سپاهان گرفته تا یکی بودنه مالک ماشین و تراکتور ، نمایش بسیار ضعیف ماشین در برابر سپاهان در اصفهان ، مصاحبه بازیکن ماشین درست بعد از بازی با سپاهان و آرزوی قهرمانی برای سپاهان ، همگی نشون میداد پرسپولیس شب سختی در پیش خواهد داشت.
ولی برخلاف اون چیزی که انتظار داشتیم پرسپولیس در خلق موقعیت بسیار عالی عمل کرد چیزی که در طی 5،6 بازی اخیر ازش ندیده بودیم ، 95 دقیقه دوندگی دیدیم .
دو بار زدن تیر دروازه
دوبار به تور کنار دروازه
چندین موقعیتهای 80درصدی که در محوطه 6قدم بوجود میومد
ولی پرسپولیس گلزن نداشت ، توپهامون توش نمیرفت.
پس از مدتها یه بازی خوب از پرسپولیس دیدیم البته ایده آل نبود ولی نسبت به 10 بازی اخیرش عالی بود ، کافی بود یکی از اون توپها تو گل میرفت ،
ولی خوب بعضی اوقات هرچی میزنی توپ تو گل نمیره.
فراموش نکنین ماشین سازی و مهاجری استاده تساوی گرفتنه و با بیش از 15 تساوی ، رکورد داره تساویه ، اونها فقط یه موقعیت داشتن که گل کردند و 80 دقیقه اتوبوس پارک کردن در محوطه ، حتی استقلال هم با بدبختی این تیمو در تهران برد.
همین که تساوی را با باخت عوض کردیم و همچنان تکلیف قهرمانی دست خودمون موند عالیه
حتی با یه تساوی هم در جم میتونیم قهرمان بشیم و این بازی که من از پرسپولیس دیشب دیدم بسیار امیدوار شدم به قهرمانی.
کسانیکه انتقاد به برانکو دارن کافیه خودشونو جای هواداران استقلال بگذارن .
انتقادات زیادی داریم ولی باید صبر کنیم تا روز جمعه و زمانیکه لیگ تمام میشه الان زمانه انتقاد نیست چون تاثیر مثبتی نداره و فقط بلعکس باعث انتشار انرژی منفی میشه. پس همه باهم حمایت از پرسپولیس و برانکو تا هتریک قهرمانی.