تربیونو میگیرم دستم :))
اولا به تموم پرسپولیسیا تبریک میگم ب احتمال فراوان قهرمان میشن
اما سخنم با تراکتوریاست
1. ما خیلی سختیا کشیدیم از وقتی که یگان ویژه در خاک خودمون کتکمون زد ، از روزی که بازیکن خودمون شرط بندی کرد ، از روزی که پلیس 150 کیلومتر مونده به تبریز پیادمون کرد
همه اینا بخاطر عشق به تراکتور اتفاق افتاده و دلمان شکست .اگر عشق تاوان دارد باید تاوانشو پرداخت
2. ما بخاطر جام قهرمانی عاشق این تیم نشدیم این تیم ، فقط تیم فوتبال نیست یک دورهمی برای دموکراسی و فریاد ازادی خواهی هست .
هدف ما رسیدن به خواست های مشروع اجتماعی و حقوق اولیه بشری ماست . هدف زبان مادری است . و در این راه تراکتور هم مثل سایر ابزارها فقط وسیله ای است برای رسیدن ب این هدف
3. نباید خیلی ناراحت باشیم و یا حتی ناامید . هر لحظه ک تراکتور در لیگ باشه باید صدای ازادی خواهی ما هم بلند بشه
4. از اینکه با لفظ نژاد پرست و پان ترک خطاب شویم ناراحت نشویم چون قطع به یقین در مفهوم این کلمه قر ار نمیگیریم . چراکه نژاد پر ستی و پان بودن در نادید گرفتن حق طبیعی و مسلم یک عده گروهی معنی پیدا میکنه .اگر ب دنبال زبان مادری باشیم طبق کدام تعریف نژاد پرست و پان محسوب میشیم ؟
5. برای رسیدن به جان باید از جان گذشت . حقوق طبیعی و اولیه ما قابل وصول است اگر از شعارها دست نکشیم . شعار زبان مادری در دقیقه 15 ، شعار ورود بانوان در 24 ، شعار زیست محیطی و ... روزگاری بدست خواهد امد .
6. ما خیلی سختی کشیدیم و نباید بخاطر گذشته پا پس بکشیم . هر کس برای هدفی میجنگد و هدف ما حقوقی است که ضایع گشته .
7. باید به هر طریقی شده با نظریه ایرانشهری و حل شدن قومیت ها و هویت ها در هویت و قومیت واحد مبارزه کنیم و تراکتور یک وسیله است .
8. انسان یک تعریف دارد و یک بعداین تعریف مجموعه آداب و عقاید و رسومات و هویت است . کسی که هویتش قابل اثبات نباشد از تعریف انسان ساقط میشود .
نگذریم هویتمان ، زبانمان و فرهنگمان تحت لوای واژه ایرانشهری نادید گرفته شود.