برای آن دسته از شمایی که به اندازه کافی پیر نیستید تا بروسیا مونشن گلادباخ طلایی در دهه 1970 و تحت هدایت هنس وایزویلر و اودو لاتک را به یاد آورید، باید گفت که گلادباخ با فوتبال هجومی و چشم نواز، هواداران زیادی را از آلمان و سراسر دنیا به خود جذب کرد. شما احتمالا همانند برخی از دوستان من هستید که در پاسخ به این گفته ها اینگونه می گویند: "واقعا؟ من فقط می دانستم که آنها در فینال اروپا به لیورپول باختند!"
برای نایب قهرمان اروپای 77-1976 که بین سال های 1970 و 1980 موفق به کسب 8 جام شد (5 بوندسلیگا شامل سه عنوان متوالی از 74 تا 77، 2 جام یوفا و دو نایب قهرمانی در این جام و البته 1 جام حذفی) این افتخارات بسیار خوب بود. زیرا که قبل از اینها فقط در سال 1960 یکبار جام حذفی آلمان را فتح کرده بودند. اگرچه همانند 99 درصد باشگاه های آلمانی که به خاطر مثبت نگاه داشتن ترازهای مالی مجبور به فروش بازیکنان خود می شوند، گلادباخ هم نتوانست پس از وایزویلر و لاتک سرمربی سطح اولی را برای خود داشته باشد و غول اروپا به عقب رفت و حتی در سال 1999 به بوندس لیگای دو سقوط کرد.
در ژانویه 2011 لوسین فاوره در شرایطی بسیار بد در لیگ به عنوان سرمربی گلادباخ انتخاب شد و تحت هدایت این مربی سوییسی آن ها موفق شدند با پیروزی در بازی پلی آف برابر بوخوم در بوندس لیگا باقی بمانند و به همراه مارکو رویس به یکی از تیم های خوب بوندس لیگا تبدیل شوند.
باشگاه در فصول گذشته خود را به یکی از بالانشینان بوندسلیگا تبدیل کرده است. در فصل 15-2014 آن ها هفتمین فصل متوالی حضور خود در لیگ برتر آلمان را تجربه کردند. در فصل 12-2011 باشگاه با اختلاف کم با قرار گرفتن در جایگاه چهارم بوندس لیگا، سهمیه مستقیم لیگ قهرمانان را به دست آورد. یک شکست 3-1 در پلی آف لیگ قهرمانان برابر دینامو کیف گلادباخ را به واقعیت برگرداند و رویاهایشان را نقش بر آب کرد. آن ها پس از این به رتبه هشتم و ششم فصل های بعدی قناعت کردند ود در فصل بعد با کسب رتبه سوم به طور مستقیم به لیگ قهرمانان فصل آینده صعود کردند
امسال هم شانس زیادی واسه کسب سهمیه دارن البته با بودجه ۴۰ ۵۰ میلیونی و نخریدن ستاره و بازیکنای خوبیم که میسازن سریع میفروشن خیلی سخته رقابت تو اروپا با تیمای مسلح تا دندون ولی خب کم کم میتونن خودشونو دوباره پیدا کنن بشن مثل آژاکس امسال شگفتی ساز