مورد عجیبی بود ، با اینکه میدونستم و میخواستم بره ولی وقتی خبر رفتنش رو خوندم هم شوک شدم و هم ناراحت. برای همه ی زحماتی که کشید ازش متشکرم. به خاطر تک تک گل هاش ، به خاطر تک تک پاس هاش(اگر چه کم بودن) ، به خاطر ضربه ازادای قشنگش ، به خاطر تک روی هاش که بعضی وقتا اعصابمون رو خرد میکرد و....... بازیکن کاملی بود ، از اون بازیکنایی بود که همه ی تیما میخواستن تو ترکیبشون داشته باشن. ولی ما تو تاریخمون کم از این بازیکن ها نداشتیم ، اوون ، تورس و ......... همشون رفتن ولی هنوز هم که هنوزه یکی از بهترین باشگاه های جهانیم! هنوز هم که هنوزه اسممون پیکر بیشتر تیم ها رو میلرزونه! راستش یه جورایی خوشحالم که دارم تو این دوره ی زمانی زندگی میکنم. اینکه طرفدار بودنم به خاطر افت تیم محبوبم تو ده های گذشته مورد سوال قرار نمیگیره ، اینکه کسی بهم نمیگه حزب باد ، اینکه کسی نمیگه به خاطر بازیکن طرفدار باشگاه شدی چون قشنگ معلومه هر بازیکنی که یه ذره پیشرفت میکنه زود جدا میشه..... لویس دوست داشتنی بود و یه مدت عاشقش بودم ، تو هر شرایطی ازش حمایت میکردم و هیچ کارش منو ناراحت نمیکرد و به حمایت ازش ادامه میدادم چون فکر میکردم یه قلب داره که از جنس لیورپوله ، از جنس تعصبه ولی این مصاحبه ی اخرش همه چیز رو به هم زد. قشنگ یادمه اون روزایی که میگفت از بچگی عاشق لیورپول بودم و همیشه تو پلی استیشن لیورپول رو برمیداشتم و میخوام مثل جرارد و کارا تو لیورپول اسطوره شم. همین مصاحبه هاش منو به یه تصور غلط ازش رسوند و باور کردم که یکی از خودمونه ، یکی از طرفدارامونه ولی نه ، اشتباه کردم ، اشتباه کردیم. حالا که میگه من از بچگی ارزوم بازی تو اسپانیا بود و ......... میفهمم هر دفعه دارم چه اشتباهی میکنم. هر دفعه که یه بازیکن خوب به تیم میاد بهش دل میبندم و اخرش اونم میره یه جای دیگه. نمیتونم سرزنشش کنم ، رسانه های انگلیسی که زندگی براش نذاشتن ، اسپانیا هم جای ایده آل تری برای زندگیه ، حقوقش هم افزایش پیدا میکنه و دیگه کسی بهش به چشم یه بیگانه که ریشه ی لاتین داره نگاه نمیکنه.... میتونم درکش کنم و بهش حق میدم ولی هنوز هم به خاطر حرفایی که زد و بهشون عمل نکرد ازش ناراضیم ، نمی خوام براش ارزوی موفقیت کنم چون اونوقت میشینیم و حسرت میخوریم که چرا فروختیمش...... همه میان و میرن و فقط لیورپول ( استیون) میمونه!