هر کدام از مخلوقات خداوند سمبل یکی از صفات پسندیده و یا ناپسند انسانی هستند و انسان اشرف مخلوقات دارنده تمامی این خصوصیات و صفات اخلاقی است.
مرحوم حضرت آیت الله شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی حدیثی را از حضرت علی بدینگونه نقل می فرمودند که حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام در اوصاف ” حیوان سگ” می فرمایند:
خوشا بحال کسی که زندگیش چون زندگی سگ باشد. در این حیوان ده خصلت است که مومن به داشتن آنها سزآوار است.
1_ آنکه سگ را در میان مردمان قدری نیست و این حال مسکینان است.
2_ آنکه مالی و ملکی ندارد و این همان صفت مجردین است – (مجردین یعنی کسانی که به مقام تجرد نائل شده اند و از همه چیز و همه کس حتی خودفارغ شده اند.)
3_ آنکه او را خانه و لانه ای معین نیست و همه زمین بساط اوست واین علامت متوکلان است.
4_ چهارم آنکه اغلب اوقات گرسنه است و این عادت صالحان است.
5_ آنکه اگر صد تازیانه از صاحب خود بخورد در خانه او را رها نمی کند واین صفت مریدان است.
6_ آنکه شب هنگام بجز اندکی نمی خوابد و این از اوصاف محبین است.
7_ آنکه رانده می شود و جفا می بیند لکن چون بخوانندش بدون دلگیری باز می گردد و این از علامات خاشعین است.
8_آنکه به اضافه طعام صاحبش راضی است و این حال قانعین است.
9_ آنکه بیشتر اوقاتش خاموش است و این از علامات خائفین است.
10_آنکه چون بمیرد میراثی بجای نگذارد و این حال زاهدان است.
? منابع:
نشان از بی نشانها، چاپ هجدهم، ج اول، ص ۳۱۰کتاب در ثمین و ماء مَعین چاپ دوم صفحه ۴۵۷ ـ تالیف آیت الله سید مجتبی حسینی میر صادقی زنجانی و کتاب لئالی الاخبار ج ۵ – ص ۳۸۷- ۳۸۸تحریر المواعظ العددیه، ص: ۵
تنظیم:عبدالحسین منتظرالمهدی
❇️کوتاه ترین دعا برای بلندترین آرزو...❇️
??#اللهم_عجل_الولیک_الفرج ??