بالاخره لیگ به اصطلاح برتر تموم شد، یه تیم به جام رسید یه تیم سقوط کرد. این وسط ولی باز هم هیچ اتفاق تازه ای ندیدیم،هیج بازیکن جوونی که نبوغ منحصربه فرد فوتبالی داشته باشه ندیدیم، تیمی که به یادموندنی بازی بکنه ندیدیم ، هیچ نظمی ندیدیم، برنامه ریزی ندیدیم ، هیچ تاکتیک جدید تیمی ندیدیم ، هیچ استادیوم تازه و استانداردی ندیدیم ، هیچ رشدی در داوری ندیدیم ، هیچ تکنولوژی جدید فوتبالی ندیدیم ، هیچ مدیر کارآمد و لایق فوتبالی ندیدیم ، هیچ سرمربی نوظهور و با دانشی ندیدیم . هیچ فرهنگ جدید هواداری ندیدیم و ...
در عوض همه اینا بازم مثله همه دوره ها یه عده رو دیدیم که چقدر بی دردسر جیبشون پره پول شد.
فوتبال ما شبیه یه موش توی یه چرخ هست که بی هدف و برنامه توش راه میره و فقط از این گردش صاحب چرخ منفعت میبره.
چرا هنوزم از فوتبال ملی و باشگاهیمون انتظار قهرمانی در تورنمنت های بزرگ رو داریم هم جنبه شوخی و سرگرمی قضیه اس.
به امید لیگی که توش تیمی باشه که فراتر از فوتبال باشه، تیمی باشه که هیچوقت تنهایی قدم نزنه ، تیمی باشه موفقیتش با هارمونی رشد بکنه ، تیمی باشه که تیم بودن رو معنی بکنه ، تیمی باشه که اعجوبه ها بهش غبطه بخورن و بالاخره لیگی که هیچکس نتونه بهش انگ مهندسی شده رو بچسبونه.


